Verbum

смеситель

тех. змешвальнік, -ка муж., змяшальнік, -ка муж.

смесительный

змешвальны, змяшальны

смесить

совер. разг. змясіць

смеситься

разг. змясіцца

смеска

жен. тех. змешванне, -ння ср.

смести

совер. прям., перен. змесці, мног. пазмятаць

см. сметать I

смести с лица земли — знішчыць ушчэнт

сместись

змесціся

сместить

совер.

1) (сдвинуть) зрушыць, ссунуць, мног. пассоўваць, скрануць

перамясціць

2) (с должности) зняць, мног. пазнімаць

3) перен. зрушыць

сместиться

1) зрушыцца, ссунуцца, мног. пассоўвацца, скрануцца

перамясціцца

2) перен. зрушыцца

смесь

жен.

1) (совокупность чего-либо разнородного) мешаніна, -ны жен.

2) (совокупность веществ) сумесь, -сі жен.

3) (отдел в журнале) уст. рознае, -нага ср.