Verbum

смекалистый

разг. кемлівы

кемны, кемкі

смекалка

разг. кемлівасць, -ці жен., кемнасць, -ці жен.

смекать

несовер. разг. кеміць, цяміць

смекнуть

совер., однокр. скеміць, сцяміць

смелее

сравнит. ст.

1) нареч. смялей

2) прил. смялейшы

смелеть

несовер. смялець

смело

нареч. в разн. знач. смела

смело сказано — смела сказана

здесь смело разместятся двадцать человек — тут смела размесцяцца дваццаць чалавек

смелость

смеласць, -ці жен.

смело города берёт посл. — у каго адвага, у таго й перавага, адвагаю і пекла пяройдзеш, бой адвагу любіць

смелый

смелы

смельчак

смяльчак, род. смельчака муж.