Verbum

скреперный

стр., горн. скрэперны

скрепить

совер.

1) (прочно соединить) змацаваць, мног. пазмацоўваць

(болтами — ещё) знітаваць

(бумагу и т.п.) сашчапіць, мног. пасашчэпліваць, пасашчапляць

скрепить узы перен. — змацаваць вузы (повязі)

2) (удостоверить подписью, печатью) змацаваць, мног. пазмацоўваць

скрепя сердце — неахвотна, нехаця

скрепиться

1) змацавацца

сашчапіцца, мног. пасашчэплівацца, пасашчапляцца

2) (побороть себя) уст. стрымацца, перамагчы сябе

скрепка

сашчэпка, -кі жен.

скрепление

ср.

1) (действие) змацаванне, -ння ср.

неоконч. змацоўванне, -ння ср.

сашчэпліванне, -ння ср.

2) тех. змацаванне, -ння ср.

(скрепа) скрэпа, -пы жен.

(скоба) клямар, -ра муж.

(шпонка) шпонка, -кі жен., шпона, -ны жен.

скреплённый

змацаваны, мног. пазмацоўваны

знітаваны

сашчэплены, мног. пасашчэпліваны, пасашчапляны

скреплять

несовер.

1) (прочно соединять) змацоўваць

(болтами — ещё) знітоўваць

(бумагу и т.п.) сашчэпліваць, сашчапляць

2) (удостоверять) змацоўваць

см. скрепить

скрепляться

возвр., страд. змацоўвацца

знітоўвацца

сашчэплівацца, сашчапляцца

см. скрепиться 1, скреплять

скрепляющий

1) прич. які (што) змацоўвае

які (што) знітоўвае

які (што) сашчэплівае (сашчапляе)

см. скреплять

2) прил. змацавальны

скрепной, скрепочный

змацавальны