Verbum

скопчество

скапецтва, -ва ср.

скопытить

совер. прост. скапыціць, збіць з ног

(убить) забіць

скопытиться

прост. скапыціцца, зваліцца з ног

(умереть) выцягнуць ногі

скорбеть

несовер. смуткаваць

(сокрушаться) бедаваць

(тосковать) тужыць

(печалиться) журыцца

(жалеть) шкадаваць

скорбно

нареч. засмучана

са скрухай

тужліва

журботна

скорбный

смутны, засмучаны

(тоскливый) тужлівы

(печальный) журботны

скорбут

мед. уст. скарбут, -ту муж.

скорбутный

скарбутны

скорбь

жен. смутак, -тку муж.

(сокрушение) скруха, -хі жен.

(сильное сожаление) жаль, род. жалю муж.

(тоска) туга, -гі жен.

(печаль) журба, -бы жен.

скорбящий

1) прич. які (што) смуткуе

які (што) бядуе

які (што) тужыць

які (што) журыцца

які (што) шкадуе

см. скорбеть

2) прил. см. скорбный