Verbum

синичник

сінічнік, -ка муж.

синклиналь

геол. сінкліналь, -лі жен.

синклинальный

сінклінальны

синклит

ист., перен. ирон. сінкліт, -та муж.

синкопа

муз., лингв. сінкопа, -пы жен.

синкопированный

сінкапіраваны

синкопировать

совер., несовер. муз., лингв. сінкапіраваць

синкопироваться

1) совер., несовер. сінкапіравацца

2) страд. сінкапіравацца

синкопический

сінкапічны

синкретизм

в разн. знач. сінкрэтызм, -му муж.