Verbum

сгореть

совер. прям., перен. згарэць

дом сгорел от удара молнии — дом згарэў ад удару маланкі

сгореть на работе — згарэць на рабоце (працы)

сгородить

совер. разг.

1) (построить наспех) зляпіць, згарадзіць

2) (сказать нелепость) згарадзіць

сгоряча

нареч. з гарачкі, пагарачыўшыся

сготовить

совер. (обед) разг. згатаваць, прыгатаваць, зварыць

сготовленный

згатаваны, прыгатаваны, звараны

сгребание

1) зграбанне, -ння ср.

2) згортванне, -ння ср.

3) зграбанне, -ння ср., скіданне, -ння ср.

см. сгребать 1–3

сгребать

несовер.

1) (граблями) зграбаць

сгребать сено — зграбаць сена

2) (собирать в место) згортваць

сгребать бумаги — згортваць паперы

3) (сбрасывать) зграбаць, скідаць

сгребать снег с крыши — зграбаць (скідаць) снег з даху

4) (неуклюже обхватывать) прост. зграбаць

сгребаться

I несовер. страд.

1) зграбацца

2) згортвацца

3) зграбацца, скідацца

см. сгребать 1–3

II несовер. (к сгрестись) спорт. разг. звяслоўвацца

сгребённый

1) згрэбены, мног. пазграбаны

2) згорнуты, мног. пазгортваны

3) згрэбены, мног. пазграбаны, скіданы, мног. паскіданы

см. сгрести 1–3

сгрести

совер.

1) (граблями) згрэбці, мног. пазграбаць

2) (собрать в место) згарнуць, мног. пазгортваць

3) (сбросить) згрэбці, мног. пазграбаць, скідаць, мног. паскідаць

4) (неуклюже обхватить) прост. згрэбці

сгрести в охапку — згрэбці ў ахапак

см. сгребать