Verbum

потребляющий

1) прич. які (што) спажывае, які (што) есць, які (што) з’ядае

які (што) расходуе, які (што) выдаткоўвае

см. потреблять

2) прил. спажывальны, спажываючы, спажывецкі

потребность

патрэбнасць, -ці жен.

потребный

патрэбны

потребованный

патрэбаваны, запатрабаваны

2) патрэбаваны, названы, пакліканы

см. потребовать 1, 3

потребовать

совер.

1) (предъявить требование) патрэбаваць, запатрабаваць

он потребовал уплаты долга — ён патрэбаваў (запатрабаваў) выплаты доўгу

2) (иметь нужду) быць патрэбным

(понадобиться) спатрэбіцца

это дело потребует много времени — для гэтай справы патрэбна будзе (спатрэбіцца) шмат часу

эта работа потребует много опытности — для гэтай працы патрэбна будзе вялікая вопытнасць

3) (вызвать) патрэбаваць, пазваць, паклікаць

его потребовали домой — яго патрэбавалі (пазвалі, паклікалі) дамоў (дадому)

потребоваться

1) (стать нужным, необходимым) быць патрэбным

(понадобиться) спатрэбіцца

заводу потребуются рабочие — заводу патрэбны будуць рабочыя

2) безл. трэба будзе, будзе патрэбна

(понадобиться) спатрэбіцца

потребуется много горючего — патрэбна будзе многа гаручага

см. требоваться

потревоженный

патрывожаны

патурбаваны

потревожить

совер. патрывожыць

(побеспокоить) патурбаваць

потревожиться

патрывожыцца

патурбавацца

потренировать

совер. патрэніраваць