храни́ть несов.
1. (сохранять, беречь) захо́ўваць, хава́ць; (держать) трыма́ць;
храни́ть в прохла́дном ме́сте захо́ўваць (хава́ць, трыма́ць) у халаднава́тым (хало́дным) ме́сцы;
2. (соблюдать) захо́ўваць; трыма́цца (чаго);
храни́ть обы́чай захо́ўваць звы́чай, трыма́цца звы́чаю;
3. (оберегать, охранять) ахо́ўваць, засцерага́ць;
храни́ть от боле́зни ахо́ўваць (засцерага́ць) ад хваро́бы;
4. перен. (в душе, памяти, сердце) захо́ўваць;
храни́ться
1. (находиться на сохранении) захо́ўвацца, хава́цца;
2. (оставаться в неприкосновенности) захо́ўвацца;
3. (оберегаться, сохраняться) ахо́ўвацца; засцерага́цца;
4. страд. захо́ўвацца, хава́цца; трыма́цца; ахо́ўвацца, засцерага́цца; см. храни́ть.
храпI
1. (храпение) храп, род. хра́пу м., храпе́нне, -ння ср.;
2. (часть переносья у животного) хра́па, -пы ж.
храпII техн. храп, род. хра́па м.
храпа́к / задава́ть храпака́ разг. задава́ць храпака́.
храпану́ть сов., прост. храпану́ць.
храпе́ние храпе́нне, -ння ср.;
храпови́к мех. храпаві́к, -ка́ м.
храпово́й мех. храпавы́;
храпово́е колесо́ храпаво́е ко́ла.