Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбароды, ‑ая, ‑ае.

Пра чалавека, які брые бараду; пра юнака, у якога яшчэ не расце барада. Барадатыя і безбародыя, маладыя і старыя сядзяць і стаяць, дзе толькі можна. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбацькоўства, ‑а, н.

Жыццё без бацькі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбялковы, ‑ая, ‑ае.

Які не мае ў сваім саставе бялку. Безбялковая фракцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбярэжжа, ‑а, н.

Адсутнасць берагоў, бязмежнасць. Шыр і безбярэжжа, Дзе вятры-гулякі Ходзяць станавіта, Як сваты калісьці. Колас. Лажыцца цемра безбярэжжам, нямы спакой снягоў і зор. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбярэжнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць безбярэжнага; бязмежнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбярэжны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае берагоў; неаглядны, бязмежны. Безбярэжныя воды. Безбярэжныя раўніны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбілетны, ‑ая, ‑ае.

Які не мае білета (у 1 знач.). Безбілетны пасажыр. / у знач. наз. безбілетны, ‑ага, м. [Наста:] — А памятаеш [Васіль], як першы раз на поўным хаду садзіўся ў мой вагон? Памятаеш? Хацелася высадзіць цябе, безбілетнага, дык ты ледзь не з'еў мяне. Карамазаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбілетнік, ‑а, м.

Разм. Пасажыр, які не мае білета.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безбілетніца, ‑ы, ж.

Разм. Жан. да безбілетнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)

безвалосы, ‑ая, ‑ае.

Пазбаўлены валасоў. І мускулістая безвалосая рука Раўбіча, упрыгожаная жалезным бранзалетам, павольна паказала на .. [курган]. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (Крапіва, 1977–1984)