ко́канавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ко́канавы |
ко́канавая |
ко́канавае |
ко́канавыя |
| Р. |
ко́канавага |
ко́канавай ко́канавае |
ко́канавага |
ко́канавых |
| Д. |
ко́канаваму |
ко́канавай |
ко́канаваму |
ко́канавым |
| В. |
ко́канавы (неадуш.) ко́канавага (адуш.) |
ко́канавую |
ко́канавае |
ко́канавыя (неадуш.) ко́канавых (адуш.) |
| Т. |
ко́канавым |
ко́канавай ко́канаваю |
ко́канавым |
ко́канавымі |
| М. |
ко́канавым |
ко́канавай |
ко́канавым |
ко́канавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
коканамата́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
коканамата́нне |
| Р. |
коканамата́ння |
| Д. |
коканамата́нню |
| В. |
коканамата́нне |
| Т. |
коканамата́ннем |
| М. |
коканамата́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
коканапра́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
коканапра́д |
коканапра́ды |
| Р. |
коканапра́да |
коканапра́даў |
| Д. |
коканапра́ду |
коканапра́дам |
| В. |
коканапра́да |
коканапра́даў |
| Т. |
коканапра́дам |
коканапра́дамі |
| М. |
коканапра́дзе |
коканапра́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
коканасушы́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
коканасушы́лка |
коканасушы́лкі |
| Р. |
коканасушы́лкі |
коканасушы́лак |
| Д. |
коканасушы́лцы |
коканасушы́лкам |
| В. |
коканасушы́лку |
коканасушы́лкі |
| Т. |
коканасушы́лкай коканасушы́лкаю |
коканасушы́лкамі |
| М. |
коканасушы́лцы |
коканасушы́лках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́каннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́каннік |
ко́каннікі |
| Р. |
ко́канніка |
ко́каннікаў |
| Д. |
ко́канніку |
ко́каннікам |
| В. |
ко́каннік |
ко́каннікі |
| Т. |
ко́каннікам |
ко́каннікамі |
| М. |
ко́канніку |
ко́канніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ко́кат
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ко́кат |
какаты́ |
| Р. |
ко́ката |
какато́ў |
| Д. |
ко́кату |
каката́м |
| В. |
ко́кат |
какаты́ |
| Т. |
ко́катам |
каката́мі |
| М. |
ко́каце |
каката́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Ко́катава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́катава |
| Р. |
Ко́катава |
| Д. |
Ко́катаву |
| В. |
Ко́катава |
| Т. |
Ко́катавам |
| М. |
Ко́катаве |
Ко́каўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ко́каўшчына |
| Р. |
Ко́каўшчыны |
| Д. |
Ко́каўшчыне |
| В. |
Ко́каўшчыну |
| Т. |
Ко́каўшчынай Ко́каўшчынаю |
| М. |
Ко́каўшчыне |
ко́кацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ко́каюся |
ко́каемся |
| 2-я ас. |
ко́каешся |
ко́каецеся |
| 3-я ас. |
ко́каецца |
ко́каюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ко́каўся |
ко́каліся |
| ж. |
ко́калася |
| н. |
ко́калася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ко́кайся |
ко́кайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ко́каючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.