мятлі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мятлі́чны |
мятлі́чная |
мятлі́чнае |
мятлі́чныя |
| Р. |
мятлі́чнага |
мятлі́чнай мятлі́чнае |
мятлі́чнага |
мятлі́чных |
| Д. |
мятлі́чнаму |
мятлі́чнай |
мятлі́чнаму |
мятлі́чным |
| В. |
мятлі́чны (неадуш.) мятлі́чнага (адуш.) |
мятлі́чную |
мятлі́чнае |
мятлі́чныя (неадуш.) мятлі́чных (адуш.) |
| Т. |
мятлі́чным |
мятлі́чнай мятлі́чнаю |
мятлі́чным |
мятлі́чнымі |
| М. |
мятлі́чным |
мятлі́чнай |
мятлі́чным |
мятлі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Мятлі́чына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мятлі́чына |
| Р. |
Мятлі́чына |
| Д. |
Мятлі́чыну |
| В. |
Мятлі́чына |
| Т. |
Мятлі́чынам |
| М. |
Мятлі́чыне |
Мятлі́чыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Мятлі́чыцы |
| Р. |
Мятлі́чыц Мятлі́чыцаў |
| Д. |
Мятлі́чыцам |
| В. |
Мятлі́чыцы |
| Т. |
Мятлі́чыцамі |
| М. |
Мятлі́чыцах |
мятлі́шча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мятлі́шча |
мятлі́шчы |
| Р. |
мятлі́шча |
мятлі́шч мятлі́шчаў |
| Д. |
мятлі́шчу |
мятлі́шчам |
| В. |
мятлі́шча |
мятлі́шчы |
| Т. |
мятлі́шчам |
мятлі́шчамі |
| М. |
мятлі́шчы |
мятлі́шчах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мятлю́г
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мятлю́г |
| Р. |
метлюгу́ |
| Д. |
метлюгу́ |
| В. |
мятлю́г |
| Т. |
метлюго́м |
| М. |
метлюгу́ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мятну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мятну́ся |
мятнё́мся |
| 2-я ас. |
мятне́шся |
метняце́ся |
| 3-я ас. |
мятне́цца |
мятну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
мятну́ўся |
мятну́ліся |
| ж. |
мятну́лася |
| н. |
мятну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мятні́ся |
мятні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
мятну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
мятну́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мятну́шка |
| Р. |
мятну́шкі |
| Д. |
мятну́шцы |
| В. |
мятну́шку |
| Т. |
мятну́шкай мятну́шкаю |
| М. |
мятну́шцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
мя́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мя́тны |
мя́тная |
мя́тнае |
мя́тныя |
| Р. |
мя́тнага |
мя́тнай мя́тнае |
мя́тнага |
мя́тных |
| Д. |
мя́тнаму |
мя́тнай |
мя́тнаму |
мя́тным |
| В. |
мя́тны (неадуш.) мя́тнага (адуш.) |
мя́тную |
мя́тнае |
мя́тныя (неадуш.) мя́тных (адуш.) |
| Т. |
мя́тным |
мя́тнай мя́тнаю |
мя́тным |
мя́тнымі |
| М. |
мя́тным |
мя́тнай |
мя́тным |
мя́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мятушы́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мятушу́ |
мяту́шым |
| 2-я ас. |
мяту́шыш |
мяту́шыце |
| 3-я ас. |
мяту́шыць |
мяту́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
мятушы́ў |
мятушы́лі |
| ж. |
мятушы́ла |
| н. |
мятушы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мятушы́ |
мятушы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мяту́шачы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
мя́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мя́ты |
мя́тая |
мя́тае |
мя́тыя |
| Р. |
мя́тага |
мя́тай мя́тае |
мя́тага |
мя́тых |
| Д. |
мя́таму |
мя́тай |
мя́таму |
мя́тым |
| В. |
мя́ты (неадуш.) мя́тага (адуш.) |
мя́тую |
мя́тае |
мя́тыя (неадуш.) мя́тых (адуш.) |
| Т. |
мя́тым |
мя́тай мя́таю |
мя́тым |
мя́тымі |
| М. |
мя́тым |
мя́тай |
мя́тым |
мя́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.