Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кнігадру́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кнігадру́к
Р. кнігадру́ку
Д. кнігадру́ку
В. кнігадру́к
Т. кнігадру́кам
М. кнігадру́ку

Крыніцы: piskunou2012.

кнігадрукава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кнігадрукава́льны кнігадрукава́льная кнігадрукава́льнае кнігадрукава́льныя
Р. кнігадрукава́льнага кнігадрукава́льнай
кнігадрукава́льнае		 кнігадрукава́льнага кнігадрукава́льных
Д. кнігадрукава́льнаму кнігадрукава́льнай кнігадрукава́льнаму кнігадрукава́льным
В. кнігадрукава́льны (неадуш.)
кнігадрукава́льнага (адуш.)		 кнігадрукава́льную кнігадрукава́льнае кнігадрукава́льныя (неадуш.)
кнігадрукава́льных (адуш.)
Т. кнігадрукава́льным кнігадрукава́льнай
кнігадрукава́льнаю		 кнігадрукава́льным кнігадрукава́льнымі
М. кнігадрукава́льным кнігадрукава́льнай кнігадрукава́льным кнігадрукава́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

кнігадрукава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кнігадрукава́нне
Р. кнігадрукава́ння
Д. кнігадрукава́нню
В. кнігадрукава́нне
Т. кнігадрукава́ннем
М. кнігадрукава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кнігадрука́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кнігадрука́р кнігадрукары
Р. кнігадрукара кнігадрукароў
Д. кнігадрукару кнігадрукарам
В. кнігадрукара кнігадрукароў
Т. кнігадрукаром кнігадрукарамі
М. кнігадрукару кнігадрукарах

Крыніцы: piskunou2012.

кнігае́д

‘насякомае’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кнігае́д кнігае́ды
Р. кнігае́да кнігае́даў
Д. кнігае́ду кнігае́дам
В. кнігае́да кнігае́даў
Т. кнігае́дам кнігае́дамі
М. кнігае́дзе кнігае́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

кнігае́д

‘асоба’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кнігае́д кнігае́ды
Р. кнігае́да кнігае́даў
Д. кнігае́ду кнігае́дам
В. кнігае́да кнігае́даў
Т. кнігае́дам кнігае́дамі
М. кнігае́дзе кнігае́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

кнігае́дскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кнігае́дскі кнігае́дская кнігае́дскае кнігае́дскія
Р. кнігае́дскага кнігае́дскай
кнігае́дскае		 кнігае́дскага кнігае́дскіх
Д. кнігае́дскаму кнігае́дскай кнігае́дскаму кнігае́дскім
В. кнігае́дскі (неадуш.)
кнігае́дскага (адуш.)		 кнігае́дскую кнігае́дскае кнігае́дскія (неадуш.)
кнігае́дскіх (адуш.)
Т. кнігае́дскім кнігае́дскай
кнігае́дскаю		 кнігае́дскім кнігае́дскімі
М. кнігае́дскім кнігае́дскай кнігае́дскім кнігае́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.

кнігае́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. кнігае́дства
Р. кнігае́дства
Д. кнігае́дству
В. кнігае́дства
Т. кнігае́дствам
М. кнігае́дстве

Крыніцы: piskunou2012.

кнігазбо́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кнігазбо́р кнігазбо́ры
Р. кнігазбо́ру кнігазбо́раў
Д. кнігазбо́ру кнігазбо́рам
В. кнігазбо́р кнігазбо́ры
Т. кнігазбо́рам кнігазбо́рамі
М. кнігазбо́ры кнігазбо́рах

Крыніцы: piskunou2012.

кнігазна́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кнігазна́вец кнігазна́ўцы
Р. кнігазна́ўца кнігазна́ўцаў
Д. кнігазна́ўцу кнігазна́ўцам
В. кнігазна́ўца кнігазна́ўцаў
Т. кнігазна́ўцам кнігазна́ўцамі
М. кнігазна́ўцу кнігазна́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.