Verbum

ківа́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ківа́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ківа́чына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

кі́вер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кі́верны

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

кі́ві

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

кі́ві

‘дрэва; плод’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

кі́ві-кі́ві

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

ківо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ківо́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.