Verbum

анлайнавы слоўнік

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а е ё і л н о р с т у ф х ц ч ш ы э ю я ’

а ж о у ы э

прырасці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прырасту́	прырасцё́м
2-я ас.	прырасце́ш	прырасцяце́
3-я ас.	прырасце́	прырасту́ць
Прошлы час
м.	прыро́с	прыраслі́
ж.	прырасла́
н.	прырасло́
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыро́сшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прырасці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прырашчу́	прыро́сцім
2-я ас.	прыро́сціш	прыро́сціце
3-я ас.	прыро́сціць	прыро́сцяць
Прошлы час
м.	прырасці́ў	прырасці́лі
ж.	прырасці́ла
н.	прырасці́ла
Загадны лад
2-я ас.	прырасці́	прырасці́це
Дзеепрыслоўе
прош. час	прырасці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўнава́ны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўнава́ны	прыраўнава́ная	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя
Р.	прыраўнава́нага	прыраўнава́най прыраўнава́нае	прыраўнава́нага	прыраўнава́ных
Д.	прыраўнава́наму	прыраўнава́най	прыраўнава́наму	прыраўнава́ным
В.	прыраўнава́ны (неадуш.) прыраўнава́нага (адуш.)	прыраўнава́ную	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя (неадуш.) прыраўнава́ных (адуш.)
Т.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най прыраўнава́наю	прыраўнава́ным	прыраўнава́нымі
М.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най	прыраўнава́ным	прыраўнава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўнава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўнава́ны	прыраўнава́ная	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя
Р.	прыраўнава́нага	прыраўнава́най прыраўнава́нае	прыраўнава́нага	прыраўнава́ных
Д.	прыраўнава́наму	прыраўнава́най	прыраўнава́наму	прыраўнава́ным
В.	прыраўнава́ны (неадуш.) прыраўнава́нага (адуш.)	прыраўнава́ную	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя (неадуш.) прыраўнава́ных (адуш.)
Т.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най прыраўнава́наю	прыраўнава́ным	прыраўнава́нымі
М.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най	прыраўнава́ным	прыраўнава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўнава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўнава́ны	прыраўнава́ная	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя
Р.	прыраўнава́нага	прыраўнава́най прыраўнава́нае	прыраўнава́нага	прыраўнава́ных
Д.	прыраўнава́наму	прыраўнава́най	прыраўнава́наму	прыраўнава́ным
В.	прыраўнава́ны (неадуш.) прыраўнава́нага (адуш.)	прыраўнава́ную	прыраўнава́нае	прыраўнава́ныя (неадуш.) прыраўнава́ных (адуш.)
Т.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най прыраўнава́наю	прыраўнава́ным	прыраўнава́нымі
М.	прыраўнава́ным	прыраўнава́най	прыраўнава́ным	прыраўнава́ных

Кароткая форма: прыраўнава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўнава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыраўну́юся	прыраўну́емся
2-я ас.	прыраўну́ешся	прыраўну́ецеся
3-я ас.	прыраўну́ецца	прыраўну́юцца
Прошлы час
м.	прыраўнава́ўся	прыраўнава́ліся
ж.	прыраўнава́лася
н.	прыраўнава́лася
Загадны лад
2-я ас.	прыраўну́йся	прыраўну́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыраўнава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыраўнава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прыраўну́ю	прыраўну́ем
2-я ас.	прыраўну́еш	прыраўну́еце
3-я ас.	прыраўну́е	прыраўну́юць
Прошлы час
м.	прыраўнава́ў	прыраўнава́лі
ж.	прыраўнава́ла
н.	прыраўнава́ла
Загадны лад
2-я ас.	прыраўну́й	прыраўну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прыраўнава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

прыраўна́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўна́льны	прыраўна́льная	прыраўна́льнае	прыраўна́льныя
Р.	прыраўна́льнага	прыраўна́льнай прыраўна́льнае	прыраўна́льнага	прыраўна́льных
Д.	прыраўна́льнаму	прыраўна́льнай	прыраўна́льнаму	прыраўна́льным
В.	прыраўна́льны (неадуш.) прыраўна́льнага (адуш.)	прыраўна́льную	прыраўна́льнае	прыраўна́льныя (неадуш.) прыраўна́льных (адуш.)
Т.	прыраўна́льным	прыраўна́льнай прыраўна́льнаю	прыраўна́льным	прыраўна́льнымі
М.	прыраўна́льным	прыраўна́льнай	прыраўна́льным	прыраўна́льных

Крыніцы: piskunou2012.

прыраўна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	прыраўна́нне	прыраўна́нні
Р.	прыраўна́ння	прыраўна́нняў
Д.	прыраўна́нню	прыраўна́нням
В.	прыраўна́нне	прыраўна́нні
Т.	прыраўна́ннем	прыраўна́ннямі
М.	прыраўна́нні	прыраўна́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

прыраўна́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыраўна́ны	прыраўна́ная	прыраўна́нае	прыраўна́ныя
Р.	прыраўна́нага	прыраўна́най прыраўна́нае	прыраўна́нага	прыраўна́ных
Д.	прыраўна́наму	прыраўна́най	прыраўна́наму	прыраўна́ным
В.	прыраўна́ны (неадуш.) прыраўна́нага (адуш.)	прыраўна́ную	прыраўна́нае	прыраўна́ныя (неадуш.) прыраўна́ных (адуш.)
Т.	прыраўна́ным	прыраўна́най прыраўна́наю	прыраўна́ным	прыраўна́нымі
М.	прыраўна́ным	прыраўна́най	прыраўна́ным	прыраўна́ных

Крыніцы: piskunou2012.