прыраўна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| прыраўна́нне | прыраўна́нні | |
| прыраўна́ння | прыраўна́нняў | |
| прыраўна́нню | прыраўна́нням | |
| прыраўна́нне | прыраўна́нні | |
| прыраўна́ннем | прыраўна́ннямі | |
| прыраўна́нні | прыраўна́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)