Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Мяні́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мяні́ца
Р. Мяні́цы
Д. Мяні́цы
В. Мяні́цу
Т. Мяні́цай
Мяні́цаю
М. Мяні́цы

М’я́нма

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. М’я́нма
Р. М’я́нмы
Д. М’я́нме
В. М’я́нму
Т. М’я́нмай
М’я́нмаю
М. М’я́нме

м’янма́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. м’янма́нскі м’янма́нская м’янма́нскае м’янма́нскія
Р. м’янма́нскага м’янма́нскай
м’янма́нскае
м’янма́нскага м’янма́нскіх
Д. м’янма́нскаму м’янма́нскай м’янма́нскаму м’янма́нскім
В. м’янма́нскі (неадуш.)
м’янма́нскага (адуш.)
м’янма́нскую м’янма́нскае м’янма́нскія (неадуш.)
м’янма́нскіх (адуш.)
Т. м’янма́нскім м’янма́нскай
м’янма́нскаю
м’янма́нскім м’янма́нскімі
М. м’янма́нскім м’янма́нскай м’янма́нскім м’янма́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мяно́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мяно́ўны мяно́ўная мяно́ўнае мяно́ўныя
Р. мяно́ўнага мяно́ўнай
мяно́ўнае
мяно́ўнага мяно́ўных
Д. мяно́ўнаму мяно́ўнай мяно́ўнаму мяно́ўным
В. мяно́ўны (неадуш.)
мяно́ўнага (адуш.)
мяно́ўную мяно́ўнае мяно́ўныя (неадуш.)
мяно́ўных (адуш.)
Т. мяно́ўным мяно́ўнай
мяно́ўнаю
мяно́ўным мяно́ўнымі
М. мяно́ўным мяно́ўнай мяно́ўным мяно́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

мянта́шачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мянта́шачны мянта́шачная мянта́шачнае мянта́шачныя
Р. мянта́шачнага мянта́шачнай
мянта́шачнае
мянта́шачнага мянта́шачных
Д. мянта́шачнаму мянта́шачнай мянта́шачнаму мянта́шачным
В. мянта́шачны мянта́шачную мянта́шачнае мянта́шачныя
мянта́шачных
Т. мянта́шачным мянта́шачнай
мянта́шачнаю
мянта́шачным мянта́шачнымі
М. мянта́шачным мянта́шачнай мянта́шачным мянта́шачных

Крыніцы: tsblm1996.

мянта́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мянта́шка мянта́шкі
Р. мянта́шкі мянта́шак
Д. мянта́шцы мянта́шкам
В. мянта́шку мянта́шкі
Т. мянта́шкай
мянта́шкаю
мянта́шкамі
М. мянта́шцы мянта́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мянта́шыць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мянта́шу мянта́шым
2-я ас. мянта́шыш мянта́шыце
3-я ас. мянта́шыць мянта́шаць
Прошлы час
м. мянта́шыў мянта́шылі
ж. мянта́шыла
н. мянта́шыла
Загадны лад
2-я ас. мянта́ш мянта́шце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мянта́шачы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мянто́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мянто́ўскі мянто́ўская мянто́ўскае мянто́ўскія
Р. мянто́ўскага мянто́ўскай
мянто́ўскае
мянто́ўскага мянто́ўскіх
Д. мянто́ўскаму мянто́ўскай мянто́ўскаму мянто́ўскім
В. мянто́ўскі (неадуш.)
мянто́ўскага (адуш.)
мянто́ўскую мянто́ўскае мянто́ўскія (неадуш.)
мянто́ўскіх (адуш.)
Т. мянто́ўскім мянто́ўскай
мянто́ўскаю
мянто́ўскім мянто́ўскімі
М. мянто́ўскім мянто́ўскай мянто́ўскім мянто́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мянту́з

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мянту́з ментузы́
Р. ментуза́ ментузо́ў
Д. ментузу́ ментуза́м
В. ментуза́ ментузо́ў
Т. ментузо́м ментуза́мі
М. ментузе́ ментуза́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мянту́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мянту́шка мянту́шкі
Р. мянту́шкі мянту́шак
Д. мянту́шцы мянту́шкам
В. мянту́шку мянту́шкі
Т. мянту́шкай
мянту́шкаю
мянту́шкамі
М. мянту́шцы мянту́шках

Крыніцы: piskunou2012.