мяльну́ць
‘мяльнуць чым-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
мяльну́ |
мяльнё́м |
| 2-я ас. |
мяльне́ш |
мельняце́ |
| 3-я ас. |
мяльне́ |
мяльну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
мяльну́ў |
мяльну́лі |
| ж. |
мяльну́ла |
| н. |
мяльну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
мяльні́ |
мяльні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
мяльну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
мя́льня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́льня |
мя́льні |
| Р. |
мя́льні |
мя́льняў |
| Д. |
мя́льні |
мя́льням |
| В. |
мя́льню |
мя́льні |
| Т. |
мя́льняй мя́льняю |
мя́льнямі |
| М. |
мя́льні |
мя́льнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мя́льца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́льца |
мя́льцы |
| Р. |
мя́льца |
мя́льцаў |
| Д. |
мя́льцу |
мя́льцам |
| В. |
мя́льца |
мя́льцы |
| Т. |
мя́льцам |
мя́льцамі |
| М. |
мя́льцы |
мя́льцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
мяльчэ́йшы
прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мяльчэ́йшы |
мяльчэ́йшая |
мяльчэ́йшае |
мяльчэ́йшыя |
| Р. |
мяльчэ́йшага |
мяльчэ́йшай мяльчэ́йшае |
мяльчэ́йшага |
мяльчэ́йшых |
| Д. |
мяльчэ́йшаму |
мяльчэ́йшай |
мяльчэ́йшаму |
мяльчэ́йшым |
| В. |
мяльчэ́йшы (неадуш.) мяльчэ́йшага (адуш.) |
мяльчэ́йшую |
мяльчэ́йшае |
мяльчэ́йшыя (неадуш.) мяльчэ́йшых (адуш.) |
| Т. |
мяльчэ́йшым |
мяльчэ́йшай мяльчэ́йшаю |
мяльчэ́йшым |
мяльчэ́йшымі |
| М. |
мяльчэ́йшым |
мяльчэ́йшай |
мяльчэ́йшым |
мяльчэ́йшых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мяльчэ́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
мяльчэ́е |
мяльчэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
мяльчэ́ў |
мяльчэ́лі |
| ж. |
мяльчэ́ла |
| н. |
мяльчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
мяльчэ́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мя́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́льшчык |
мя́льшчыкі |
| Р. |
мя́льшчыка |
мя́льшчыкаў |
| Д. |
мя́льшчыку |
мя́льшчыкам |
| В. |
мя́льшчыка |
мя́льшчыкаў |
| Т. |
мя́льшчыкам |
мя́льшчыкамі |
| М. |
мя́льшчыку |
мя́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мя́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мя́льшчыца |
мя́льшчыцы |
| Р. |
мя́льшчыцы |
мя́льшчыц |
| Д. |
мя́льшчыцы |
мя́льшчыцам |
| В. |
мя́льшчыцу |
мя́льшчыц |
| Т. |
мя́льшчыцай мя́льшчыцаю |
мя́льшчыцамі |
| М. |
мя́льшчыцы |
мя́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Мялю́зіна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мялю́зіна |
| Р. |
Мялю́зіна |
| Д. |
Мялю́зіну |
| В. |
Мялю́зіна |
| Т. |
Мялю́зінам |
| М. |
Мялю́зіне |