Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

Мя́каты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мя́каты
Р. Мя́кат
Мя́катаў
Д. Мя́катам
В. Мя́каты
Т. Мя́катамі
М. Мя́катах

мя́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мя́каю мя́каем
2-я ас. мя́каеш мя́каеце
3-я ас. мя́кае мя́каюць
Прошлы час
м. мя́каў мя́калі
ж. мя́кала
н. мя́кала
Загадны лад
2-я ас. мя́кай мя́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мя́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

мя́каць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мя́каць
Р. мя́каці
Д. мя́каці
В. мя́каць
Т. мя́каццю
М. мя́каці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мя́кенька

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
мя́кенька - -

Крыніцы: piskunou2012.

мя́кенькі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мя́кенькі мя́кенькая мя́кенькае мя́кенькія
Р. мя́кенькага мя́кенькай
мя́кенькае		 мя́кенькага мя́кенькіх
Д. мя́кенькаму мя́кенькай мя́кенькаму мя́кенькім
В. мя́кенькі (неадуш.)
мя́кенькага (адуш.)		 мя́кенькую мя́кенькае мя́кенькія (неадуш.)
мя́кенькіх (адуш.)
Т. мя́кенькім мя́кенькай
мя́кенькаю		 мя́кенькім мя́кенькімі
М. мя́кенькім мя́кенькай мя́кенькім мя́кенькіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мякі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мякі́на
Р. мякі́ны
Д. мякі́не
В. мякі́ну
Т. мякі́най
мякі́наю
М. мякі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мякі́ніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мякі́ніна мякі́ніны
Р. мякі́ніны мякі́нін
Д. мякі́ніне мякі́нінам
В. мякі́ніну мякі́ніны
Т. мякі́нінай
мякі́нінаю		 мякі́нінамі
М. мякі́ніне мякі́нінах

Крыніцы: piskunou2012.

мякі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. мякі́нка
Р. мякі́нкі
Д. мякі́нцы
В. мякі́нку
Т. мякі́нкай
мякі́нкаю
М. мякі́нцы

Крыніцы: piskunou2012.

мякі́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мякі́ннік мякі́ннікі
Р. мякі́нніка мякі́ннікаў
Д. мякі́нніку мякі́ннікам
В. мякі́ннік мякі́ннікі
Т. мякі́ннікам мякі́ннікамі
М. мякі́нніку мякі́нніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мякі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мякі́нны мякі́нная мякі́ннае мякі́нныя
Р. мякі́ннага мякі́ннай
мякі́ннае		 мякі́ннага мякі́нных
Д. мякі́ннаму мякі́ннай мякі́ннаму мякі́нным
В. мякі́нны (неадуш.)
мякі́ннага (адуш.)		 мякі́нную мякі́ннае мякі́нныя (неадуш.)
мякі́нных (адуш.)
Т. мякі́нным мякі́ннай
мякі́ннаю		 мякі́нным мякі́ннымі
М. мякі́нным мякі́ннай мякі́нным мякі́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.