Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

Мэ́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мэ́н
Р. Мэ́на
Д. Мэ́ну
В. Мэ́н
Т. Мэ́нам
М. Мэ́не

мэ́ндлік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мэ́ндлік мэ́ндлікі
Р. мэ́ндліка мэ́ндлікаў
Д. мэ́ндліку мэ́ндлікам
В. мэ́ндлік мэ́ндлікі
Т. мэ́ндлікам мэ́ндлікамі
М. мэ́ндліку мэ́ндліках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мэ́нчыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мэ́нчуся мэ́нчымся
2-я ас. мэ́нчышся мэ́нчыцеся
3-я ас. мэ́нчыцца мэ́нчацца
Прошлы час
м. мэ́нчыўся мэ́нчыліся
ж. мэ́нчылася
н. мэ́нчылася
Загадны лад
2-я ас. мэ́нчыся мэ́нчыцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час мэ́нчачыся

Крыніцы: piskunou2012.

мэ́нчыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мэ́нчу мэ́нчым
2-я ас. мэ́нчыш мэ́нчыце
3-я ас. мэ́нчыць мэ́нчаць
Прошлы час
м. мэ́нчыў мэ́нчылі
ж. мэ́нчыла
н. мэ́нчыла
Загадны лад
2-я ас. мэ́нчы мэ́нчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мэ́нчачы

Крыніцы: piskunou2012.

мэ́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мэ́р мэ́ры
Р. мэ́ра мэ́раў
Д. мэ́ру мэ́рам
В. мэ́ра мэ́раў
Т. мэ́рам мэ́рамі
М. мэ́ру мэ́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мэ́рам

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
мэ́рам - -

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

мэро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мэро́н
Р. мэро́ну
Д. мэро́ну
В. мэро́н
Т. мэро́нам
М. мэро́не

Крыніцы: piskunou2012.

мэро́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мэро́навы мэро́навая мэро́навае мэро́навыя
Р. мэро́навага мэро́навай
мэро́навае		 мэро́навага мэро́навых
Д. мэро́наваму мэро́навай мэро́наваму мэро́навым
В. мэро́навы (неадуш.)
мэро́навага (адуш.)		 мэро́навую мэро́навае мэро́навыя (неадуш.)
мэро́навых (адуш.)
Т. мэро́навым мэро́навай
мэро́наваю		 мэро́навым мэро́навымі
М. мэро́навым мэро́навай мэро́навым мэро́навых

Крыніцы: piskunou2012.

мэ́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мэ́рскі мэ́рская мэ́рскае мэ́рскія
Р. мэ́рскага мэ́рскай
мэ́рскае		 мэ́рскага мэ́рскіх
Д. мэ́рскаму мэ́рскай мэ́рскаму мэ́рскім
В. мэ́рскі (неадуш.)
мэ́рскага (адуш.)		 мэ́рскую мэ́рскае мэ́рскія (неадуш.)
мэ́рскіх (адуш.)
Т. мэ́рскім мэ́рскай
мэ́рскаю		 мэ́рскім мэ́рскімі
М. мэ́рскім мэ́рскай мэ́рскім мэ́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мэ́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мэ́рства
Р. мэ́рства
Д. мэ́рству
В. мэ́рства
Т. мэ́рствам
М. мэ́рстве

Крыніцы: piskunou2012.