Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Сла́ўнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Сла́ўнае
Р. Сла́ўнага
Д. Сла́ўнаму
В. Сла́ўнае
Т. Сла́ўным
М. Сла́ўным

сла́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сла́ўнасць
Р. сла́ўнасці
Д. сла́ўнасці
В. сла́ўнасць
Т. сла́ўнасцю
М. сла́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

сла́ўнаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сла́ўнаўскі сла́ўнаўская сла́ўнаўскае сла́ўнаўскія
Р. сла́ўнаўскага сла́ўнаўскай
сла́ўнаўскае
сла́ўнаўскага сла́ўнаўскіх
Д. сла́ўнаўскаму сла́ўнаўскай сла́ўнаўскаму сла́ўнаўскім
В. сла́ўнаўскі (неадуш.)
сла́ўнаўскага (адуш.)
сла́ўнаўскую сла́ўнаўскае сла́ўнаўскія (неадуш.)
сла́ўнаўскіх (адуш.)
Т. сла́ўнаўскім сла́ўнаўскай
сла́ўнаўскаю
сла́ўнаўскім сла́ўнаўскімі
М. сла́ўнаўскім сла́ўнаўскай сла́ўнаўскім сла́ўнаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сла́ўная

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Сла́ўная
Р. Сла́ўнай
Д. Сла́ўнай
В. Сла́ўную
Т. Сла́ўнай
Сла́ўнаю
М. Сла́ўнай

слаўне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слаўне́йшы слаўне́йшая слаўне́йшае слаўне́йшыя
Р. слаўне́йшага слаўне́йшай
слаўне́йшае
слаўне́йшага слаўне́йшых
Д. слаўне́йшаму слаўне́йшай слаўне́йшаму слаўне́йшым
В. слаўне́йшы (неадуш.)
слаўне́йшага (адуш.)
слаўне́йшую слаўне́йшае слаўне́йшыя (неадуш.)
слаўне́йшых (адуш.)
Т. слаўне́йшым слаўне́йшай
слаўне́йшаю
слаўне́йшым слаўне́йшымі
М. слаўне́йшым слаўне́йшай слаўне́йшым слаўне́йшых

Крыніцы: piskunou2012.

слаўно́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. слаўно́та
Р. слаўно́ты
Д. слаўно́це
В. слаўно́ту
Т. слаўно́тай
слаўно́таю
М. слаўно́це

Крыніцы: piskunou2012.

сла́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сла́ўны
сла́вен
сла́ўная сла́ўнае сла́ўныя
Р. сла́ўнага сла́ўнай
сла́ўнае
сла́ўнага сла́ўных
Д. сла́ўнаму сла́ўнай сла́ўнаму сла́ўным
В. сла́ўны (неадуш.)
сла́ўнага (адуш.)
сла́ўную сла́ўнае сла́ўныя (неадуш.)
сла́ўных (адуш.)
Т. сла́ўным сла́ўнай
сла́ўнаю
сла́ўным сла́ўнымі
М. сла́ўным сла́ўнай сла́ўным сла́ўных

Іншыя варыянты: сла́вен.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сла́ўня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сла́ўня
Р. Сла́ўні
Д. Сла́ўні
В. Сла́ўню
Т. Сла́ўняй
Сла́ўняю
М. Сла́ўні

слаўцо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. слаўцо́ сло́ўцы
Р. слаўца́ сло́ўцаў
Д. слаўцу́ сло́ўцам
В. слаўцо́ сло́ўцы
Т. слаўцо́м сло́ўцамі
М. слаўцы́ сло́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Слаўчыне́нты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Слаўчыне́нты
Р. Слаўчыне́нт
Слаўчыне́нтаў
Д. Слаўчыне́нтам
В. Слаўчыне́нты
Т. Слаўчыне́нтамі
М. Слаўчыне́нтах