Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

клеяфа́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. клеяфа́н
Р. клеяфа́ну
Д. клеяфа́ну
В. клеяфа́н
Т. клеяфа́нам
М. клеяфа́не

Крыніцы: piskunou2012.

клеяфанерны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. клеяфанерны клеяфанерная клеяфанернае клеяфанерныя
Р. клеяфанернага клеяфанернай
клеяфанернае		 клеяфанернага клеяфанерных
Д. клеяфанернаму клеяфанернай клеяфанернаму клеяфанерным
В. клеяфанерны
клеяфанернага		 клеяфанерную клеяфанернае клеяфанерныя
Т. клеяфанерным клеяфанернай
клеяфанернаю		 клеяфанерным клеяфанернымі
М. клеяфанерным клеяфанернай клеяфанерным клеяфанерных

клё́ваць

‘кляваць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. клё́ваю клё́ваем
2-я ас. клё́ваеш клё́ваеце
3-я ас. клё́вае клё́ваюць
Прошлы час
м. клё́ваў клё́валі
ж. клё́вала
н. клё́вала
Загадны лад
2-я ас. клё́вай клё́вайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час клё́ваючы

Крыніцы: piskunou2012.

клё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. клё́к
Р. клё́ку
Д. клё́ку
В. клё́к
Т. клё́кам
М. клё́ку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

клё́кат

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. клё́кат
Р. клё́кату
Д. клё́кату
В. клё́кат
Т. клё́катам
М. клё́каце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Клё́міна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Клё́міна
Р. Клё́міна
Д. Клё́міну
В. Клё́міна
Т. Клё́мінам
М. Клё́міне

клё́н

‘драўніна’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. клё́н
Р. клё́ну
Д. клё́ну
В. клё́н
Т. клё́нам
М. клё́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

клё́н

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. клё́н клёны
кляны́
Р. клёна клёнаў
кляно́ў
Д. клёну клёнам
В. клё́н кляны́
клёны
Т. клёнам клёнамі
М. клёне клёнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Клё́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Клё́н
Р. Клё́на
Д. Клё́ну
В. Клё́н
Т. Клё́нам
М. Клё́не

Клё́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Клё́наўка
Р. Клё́наўкі
Д. Клё́наўцы
В. Клё́наўку
Т. Клё́наўкай
Клё́наўкаю
М. Клё́наўцы