Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сла́віць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сла́ўлю сла́вім
2-я ас. сла́віш сла́віце
3-я ас. сла́віць сла́вяць
Прошлы час
м. сла́віў сла́вілі
ж. сла́віла
н. сла́віла
Загадны лад
2-я ас. сла́ў сла́ўце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сла́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сла́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сла́вічы
Р. Сла́віч
Сла́вічаў
Д. Сла́вічам
В. Сла́вічы
Т. Сла́вічамі
М. Сла́вічах

Славі́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Славі́чы
Р. Славі́ч
Славі́чаў
Д. Славі́чам
В. Славі́чы
Т. Славі́чамі
М. Славі́чах

Сла́вія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сла́вія
Р. Сла́віі
Д. Сла́віі
В. Сла́вію
Т. Сла́віяй
Сла́віяю
М. Сла́віі

славо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славо́нскі славо́нская славо́нскае славо́нскія
Р. славо́нскага славо́нскай
славо́нскае		 славо́нскага славо́нскіх
Д. славо́нскаму славо́нскай славо́нскаму славо́нскім
В. славо́нскі (неадуш.)
славо́нскага (адуш.)		 славо́нскую славо́нскае славо́нскія (неадуш.)
славо́нскіх (адуш.)
Т. славо́нскім славо́нскай
славо́нскаю		 славо́нскім славо́нскімі
М. славо́нскім славо́нскай славо́нскім славо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

славу́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
славу́та славу́цей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

славу́тасць

‘вядомы чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. славу́тасць славу́тасці
Р. славу́тасці славу́тасцей
славу́тасцяў
Д. славу́тасці славу́тасцям
В. славу́тасць славу́тасцей
славу́тасцяў
Т. славу́тасцю славу́тасцямі
М. славу́тасці славу́тасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

славу́тасць

‘слава; месца ці прадмет, выдатныя чым-н.’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. славу́тасць славу́тасці
Р. славу́тасці славу́тасцей
славу́тасцяў
Д. славу́тасці славу́тасцям
В. славу́тасць славу́тасці
Т. славу́тасцю славу́тасцямі
М. славу́тасці славу́тасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

славу́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славу́ты славу́тая славу́тае славу́тыя
Р. славу́тага славу́тай
славу́тае		 славу́тага славу́тых
Д. славу́таму славу́тай славу́таму славу́тым
В. славу́ты (неадуш.)
славу́тага (адуш.)		 славу́тую славу́тае славу́тыя (неадуш.)
славу́тых (адуш.)
Т. славу́тым славу́тай
славу́таю		 славу́тым славу́тымі
М. славу́тым славу́тай славу́тым славу́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

славянаве́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. славянаве́д славянаве́ды
Р. славянаве́да славянаве́даў
Д. славянаве́ду славянаве́дам
В. славянаве́да славянаве́даў
Т. славянаве́дам славянаве́дамі
М. славянаве́дзе славянаве́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.