Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ірку́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ірку́цкі ірку́цкая ірку́цкае ірку́цкія
Р. ірку́цкага ірку́цкай
ірку́цкае
ірку́цкага ірку́цкіх
Д. ірку́цкаму ірку́цкай ірку́цкаму ірку́цкім
В. ірку́цкі (неадуш.)
ірку́цкага (адуш.)
ірку́цкую ірку́цкае ірку́цкія (неадуш.)
ірку́цкіх (адуш.)
Т. ірку́цкім ірку́цкай
ірку́цкаю
ірку́цкім ірку́цкімі
М. ірку́цкім ірку́цкай ірку́цкім ірку́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

ірлава́ць

‘крычаць па-арлінаму’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ірлу́ю ірлу́ем
2-я ас. ірлу́еш ірлу́еце
3-я ас. ірлу́е ірлу́юць
Прошлы час
м. ірлава́ў ірлава́лі
ж. ірлава́ла
н. ірлава́ла
Загадны лад
2-я ас. ірлу́й ірлу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ірлу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

ірла́ндзец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ірла́ндзец ірла́ндцы
Р. ірла́ндца ірла́ндцаў
Д. ірла́ндцу ірла́ндцам
В. ірла́ндца ірла́ндцаў
Т. ірла́ндцам ірла́ндцамі
М. ірла́ндцу ірла́ндцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірла́ндка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ірла́ндка ірла́ндкі
Р. ірла́ндкі ірла́ндак
Д. ірла́ндцы ірла́ндкам
В. ірла́ндку ірла́ндак
Т. ірла́ндкай
ірла́ндкаю
ірла́ндкамі
М. ірла́ндцы ірла́ндках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірландскамо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ірландскамо́ўны ірландскамо́ўная ірландскамо́ўнае ірландскамо́ўныя
Р. ірландскамо́ўнага ірландскамо́ўнай
ірландскамо́ўнае
ірландскамо́ўнага ірландскамо́ўных
Д. ірландскамо́ўнаму ірландскамо́ўнай ірландскамо́ўнаму ірландскамо́ўным
В. ірландскамо́ўны (неадуш.)
ірландскамо́ўнага (адуш.)
ірландскамо́ўную ірландскамо́ўнае ірландскамо́ўныя (неадуш.)
ірландскамо́ўных (адуш.)
Т. ірландскамо́ўным ірландскамо́ўнай
ірландскамо́ўнаю
ірландскамо́ўным ірландскамо́ўнымі
М. ірландскамо́ўным ірландскамо́ўнай ірландскамо́ўным ірландскамо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

ірла́ндскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ірла́ндскі ірла́ндская ірла́ндскае ірла́ндскія
Р. ірла́ндскага ірла́ндскай
ірла́ндскае
ірла́ндскага ірла́ндскіх
Д. ірла́ндскаму ірла́ндскай ірла́ндскаму ірла́ндскім
В. ірла́ндскі (неадуш.)
ірла́ндскага (адуш.)
ірла́ндскую ірла́ндскае ірла́ндскія (неадуш.)
ірла́ндскіх (адуш.)
Т. ірла́ндскім ірла́ндскай
ірла́ндскаю
ірла́ндскім ірла́ндскімі
М. ірла́ндскім ірла́ндскай ірла́ндскім ірла́ндскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ірла́ндыя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ірла́ндыя
Р. Ірла́ндыі
Д. Ірла́ндыі
В. Ірла́ндыю
Т. Ірла́ндыяй
Ірла́ндыяю
М. Ірла́ндыі

і́рмас

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. і́рмас
Р. і́рмаса
Д. і́рмасу
В. і́рмас
Т. і́рмасам
М. і́рмасе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

іроікамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. іроікамі́чны іроікамі́чная іроікамі́чнае іроікамі́чныя
Р. іроікамі́чнага іроікамі́чнай
іроікамі́чнае
іроікамі́чнага іроікамі́чных
Д. іроікамі́чнаму іроікамі́чнай іроікамі́чнаму іроікамі́чным
В. іроікамі́чны (неадуш.)
іроікамі́чнага (адуш.)
іроікамі́чную іроікамі́чнае іроікамі́чныя (неадуш.)
іроікамі́чных (адуш.)
Т. іроікамі́чным іроікамі́чнай
іроікамі́чнаю
іроікамі́чным іроікамі́чнымі
М. іроікамі́чным іроікамі́чнай іроікамі́чным іроікамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

іро́нік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. іро́нік іро́нікі
Р. іро́ніка іро́нікаў
Д. іро́ніку іро́нікам
В. іро́ніка іро́нікаў
Т. іро́нікам іро́нікамі
М. іро́ніку іро́ніках

Крыніцы: piskunou2012.