серафі́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
серафі́м |
серафі́мы |
| Р. |
серафі́ма |
серафі́маў |
| Д. |
серафі́му |
серафі́мам |
| В. |
серафі́ма |
серафі́маў |
| Т. |
серафі́мам |
серафі́мамі |
| М. |
серафі́ме |
серафі́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Серафімо́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Серафімо́ва |
| Р. |
Серафімо́ва |
| Д. |
Серафімо́ву |
| В. |
Серафімо́ва |
| Т. |
Серафімо́вам |
| М. |
Серафімо́ве |
Серафі́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Серафі́ны |
| Р. |
Серафі́н Серафі́наў |
| Д. |
Серафі́нам |
| В. |
Серафі́ны |
| Т. |
Серафі́намі |
| М. |
Серафі́нах |
се́рб
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
се́рб |
се́рбы |
| Р. |
се́рба |
се́рбаў |
| Д. |
се́рбу |
се́рбам |
| В. |
се́рба |
се́рбаў |
| Т. |
се́рбам |
се́рбамі |
| М. |
се́рбе |
се́рбах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сербалу́жыцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сербалу́жыцкі |
сербалу́жыцкая |
сербалу́жыцкае |
сербалу́жыцкія |
| Р. |
сербалу́жыцкага |
сербалу́жыцкай сербалу́жыцкае |
сербалу́жыцкага |
сербалу́жыцкіх |
| Д. |
сербалу́жыцкаму |
сербалу́жыцкай |
сербалу́жыцкаму |
сербалу́жыцкім |
| В. |
сербалу́жыцкі (неадуш.) сербалу́жыцкага (адуш.) |
сербалу́жыцкую |
сербалу́жыцкае |
сербалу́жыцкія (неадуш.) сербалу́жыцкіх (адуш.) |
| Т. |
сербалу́жыцкім |
сербалу́жыцкай сербалу́жыцкаю |
сербалу́жыцкім |
сербалу́жыцкімі |
| М. |
сербалу́жыцкім |
сербалу́жыцкай |
сербалу́жыцкім |
сербалу́жыцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сербалужыча́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сербалужыча́нін |
сербалужыча́не |
| Р. |
сербалужыча́ніна |
сербалужыча́н |
| Д. |
сербалужыча́ніну |
сербалужыча́нам |
| В. |
сербалужыча́ніна |
сербалужыча́н |
| Т. |
сербалужыча́нінам |
сербалужыча́намі |
| М. |
сербалужыча́ніне |
сербалужыча́нах |
Крыніцы:
tsblm1996,
tsbm1984.
сербалужыча́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сербалужыча́нка |
сербалужыча́нкі |
| Р. |
сербалужыча́нкі |
сербалужыча́нак |
| Д. |
сербалужыча́нцы |
сербалужыча́нкам |
| В. |
сербалужыча́нку |
сербалужыча́нак |
| Т. |
сербалужыча́нкай сербалужыча́нкаю |
сербалужыча́нкамі |
| М. |
сербалужыча́нцы |
сербалужыча́нках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
сербану́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сербану́ |
сербанё́м |
| 2-я ас. |
сербане́ш |
сербаняце́ |
| 3-я ас. |
сербане́ |
сербану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
сербану́ў |
сербану́лі |
| ж. |
сербану́ла |
| н. |
сербану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сербані́ |
сербані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сербану́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сербахарва́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сербахарва́цкі |
сербахарва́цкая |
сербахарва́цкае |
сербахарва́цкія |
| Р. |
сербахарва́цкага |
сербахарва́цкай сербахарва́цкае |
сербахарва́цкага |
сербахарва́цкіх |
| Д. |
сербахарва́цкаму |
сербахарва́цкай |
сербахарва́цкаму |
сербахарва́цкім |
| В. |
сербахарва́цкі (неадуш.) сербахарва́цкага (адуш.) |
сербахарва́цкую |
сербахарва́цкае |
сербахарва́цкія (неадуш.) сербахарва́цкіх (адуш.) |
| Т. |
сербахарва́цкім |
сербахарва́цкай сербахарва́цкаю |
сербахарва́цкім |
сербахарва́цкімі |
| М. |
сербахарва́цкім |
сербахарва́цкай |
сербахарва́цкім |
сербахарва́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.