з’ясні́ць
‘патлумачыць, зрабіць што-небудзь зразумелым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’ясню́ |
з’ясні́м |
| 2-я ас. |
з’ясні́ш |
з’ясніце́ |
| 3-я ас. |
з’ясні́ць |
з’ясня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
з’ясні́ў |
з’ясні́лі |
| ж. |
з’ясні́ла |
| н. |
з’ясні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’ясні́ |
з’ясні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’ясні́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
з’ясні́ць
‘патлумачыць, зрабіць што-небудзь зразумелым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’ясню́ |
з’я́снім |
| 2-я ас. |
з’я́сніш |
з’я́сніце |
| 3-я ас. |
з’я́сніць |
з’я́сняць |
| Прошлы час |
| м. |
з’ясні́ў |
з’ясні́лі |
| ж. |
з’ясні́ла |
| н. |
з’ясні́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’ясні́ |
з’ясні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
з’ясні́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
з’ясня́ць
‘тлумачыць, рабіць што-небудзь зразумелым’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
з’ясня́ю |
з’ясня́ем |
| 2-я ас. |
з’ясня́еш |
з’ясня́еце |
| 3-я ас. |
з’ясня́е |
з’ясня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
з’ясня́ў |
з’ясня́лі |
| ж. |
з’ясня́ла |
| н. |
з’ясня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
з’ясня́й |
з’ясня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
з’ясня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Зя́ткавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зя́ткавічы |
| Р. |
Зя́ткавіч Зя́ткавічаў |
| Д. |
Зя́ткавічам |
| В. |
Зя́ткавічы |
| Т. |
Зя́ткавічамі |
| М. |
Зя́ткавічах |
з’я́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
з’я́ў |
з’я́вы |
| Р. |
з’я́ва |
з’я́ваў |
| Д. |
з’я́ву |
з’я́вам |
| В. |
з’я́ў |
з’я́вы |
| Т. |
з’я́вам |
з’я́вамі |
| М. |
з’я́ве |
з’я́вах |
Крыніцы:
piskunou2012.
зя́ўваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зя́ўваю |
зя́ўваем |
| 2-я ас. |
зя́ўваеш |
зя́ўваеце |
| 3-я ас. |
зя́ўвае |
зя́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зя́ўваў |
зя́ўвалі |
| ж. |
зя́ўвала |
| н. |
зя́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зя́ўвай |
зя́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зя́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зя́ўканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зя́ўканне |
| Р. |
зя́ўкання |
| Д. |
зя́ўканню |
| В. |
зя́ўканне |
| Т. |
зя́ўканнем |
| М. |
зя́ўканні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зя́ўкаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зя́ўкаю |
зя́ўкаем |
| 2-я ас. |
зя́ўкаеш |
зя́ўкаеце |
| 3-я ас. |
зя́ўкае |
зя́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
зя́ўкаў |
зя́ўкалі |
| ж. |
зя́ўкала |
| н. |
зя́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зя́ўкай |
зя́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зя́ўкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
з’яўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
з’яўле́нне |
| Р. |
з’яўле́ння |
| Д. |
з’яўле́нню |
| В. |
з’яўле́нне |
| Т. |
з’яўле́ннем |
| М. |
з’яўле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.