Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

з’ясні́ць

‘патлумачыць, зрабіць што-небудзь зразумелым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. з’ясню́ з’ясні́м
2-я ас. з’ясні́ш з’ясніце́
3-я ас. з’ясні́ць з’ясня́ць
Прошлы час
м. з’ясні́ў з’ясні́лі
ж. з’ясні́ла
н. з’ясні́ла
Загадны лад
2-я ас. з’ясні́ з’ясні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час з’ясні́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

з’ясні́ць

‘патлумачыць, зрабіць што-небудзь зразумелым’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. з’ясню́ з’я́снім
2-я ас. з’я́сніш з’я́сніце
3-я ас. з’я́сніць з’я́сняць
Прошлы час
м. з’ясні́ў з’ясні́лі
ж. з’ясні́ла
н. з’ясні́ла
Загадны лад
2-я ас. з’ясні́ з’ясні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час з’ясні́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

з’ясня́ць

‘тлумачыць, рабіць што-небудзь зразумелым’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. з’ясня́ю з’ясня́ем
2-я ас. з’ясня́еш з’ясня́еце
3-я ас. з’ясня́е з’ясня́юць
Прошлы час
м. з’ясня́ў з’ясня́лі
ж. з’ясня́ла
н. з’ясня́ла
Загадны лад
2-я ас. з’ясня́й з’ясня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час з’ясня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Зя́ткавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Зя́ткавічы
Р. Зя́ткавіч
Зя́ткавічаў
Д. Зя́ткавічам
В. Зя́ткавічы
Т. Зя́ткавічамі
М. Зя́ткавічах

з’я́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. з’я́ў з’я́вы
Р. з’я́ва з’я́ваў
Д. з’я́ву з’я́вам
В. з’я́ў з’я́вы
Т. з’я́вам з’я́вамі
М. з’я́ве з’я́вах

Крыніцы: piskunou2012.

зя́ўваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зя́ўваю зя́ўваем
2-я ас. зя́ўваеш зя́ўваеце
3-я ас. зя́ўвае зя́ўваюць
Прошлы час
м. зя́ўваў зя́ўвалі
ж. зя́ўвала
н. зя́ўвала
Загадны лад
2-я ас. зя́ўвай зя́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зя́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

зя́ўканне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. зя́ўканне
Р. зя́ўкання
Д. зя́ўканню
В. зя́ўканне
Т. зя́ўканнем
М. зя́ўканні

Крыніцы: piskunou2012.

зя́ўкаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зя́ўкаю зя́ўкаем
2-я ас. зя́ўкаеш зя́ўкаеце
3-я ас. зя́ўкае зя́ўкаюць
Прошлы час
м. зя́ўкаў зя́ўкалі
ж. зя́ўкала
н. зя́ўкала
Загадны лад
2-я ас. зя́ўкай зя́ўкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зя́ўкаючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

зяўла́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зяўла́сты зяўла́стая зяўла́стае зяўла́стыя
Р. зяўла́стага зяўла́стай
зяўла́стае
зяўла́стага зяўла́стых
Д. зяўла́стаму зяўла́стай зяўла́стаму зяўла́стым
В. зяўла́сты (неадуш.)
зяўла́стага (адуш.)
зяўла́стую зяўла́стае зяўла́стыя (неадуш.)
зяўла́стых (адуш.)
Т. зяўла́стым зяўла́стай
зяўла́стаю
зяўла́стым зяўла́стымі
М. зяўла́стым зяўла́стай зяўла́стым зяўла́стых

Крыніцы: piskunou2012.

з’яўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. з’яўле́нне
Р. з’яўле́ння
Д. з’яўле́нню
В. з’яўле́нне
Т. з’яўле́ннем
М. з’яўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.