Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пажы́тачны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажы́тачны пажы́тачная пажы́тачнае пажы́тачныя
Р. пажы́тачнага пажы́тачнай
пажы́тачнае		 пажы́тачнага пажы́тачных
Д. пажы́тачнаму пажы́тачнай пажы́тачнаму пажы́тачным
В. пажы́тачны (неадуш.)
пажы́тачнага (адуш.)		 пажы́тачную пажы́тачнае пажы́тачныя (неадуш.)
пажы́тачных (адуш.)
Т. пажы́тачным пажы́тачнай
пажы́тачнаю		 пажы́тачным пажы́тачнымі
М. пажы́тачным пажы́тачнай пажы́тачным пажы́тачных

Крыніцы: piskunou2012.

пажыткава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пажыткава́нне
Р. пажыткава́ння
Д. пажыткава́нню
В. пажыткава́нне
Т. пажыткава́ннем
М. пажыткава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

пажыткава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажытку́ю пажытку́ем
2-я ас. пажытку́еш пажытку́еце
3-я ас. пажытку́е пажытку́юць
Прошлы час
м. пажыткава́ў пажыткава́лі
ж. пажыткава́ла
н. пажыткава́ла
Загадны лад
2-я ас. пажытку́й пажытку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажытку́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

пажытко́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пажытко́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

пажытко́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пажытко́ўны пажытко́ўная пажытко́ўнае пажытко́ўныя
Р. пажытко́ўнага пажытко́ўнай
пажытко́ўнае		 пажытко́ўнага пажытко́ўных
Д. пажытко́ўнаму пажытко́ўнай пажытко́ўнаму пажытко́ўным
В. пажытко́ўны (неадуш.)
пажытко́ўнага (адуш.)		 пажытко́ўную пажытко́ўнае пажытко́ўныя (неадуш.)
пажытко́ўных (адуш.)
Т. пажытко́ўным пажытко́ўнай
пажытко́ўнаю		 пажытко́ўным пажытко́ўнымі
М. пажытко́ўным пажытко́ўнай пажытко́ўным пажытко́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

пажы́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. пажы́тнік
Р. пажы́тніку
Д. пажы́тніку
В. пажы́тнік
Т. пажы́тнікам
М. пажы́тніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пажыўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пажыўле́нне
Р. пажыўле́ння
Д. пажыўле́нню
В. пажыўле́нне
Т. пажыўле́ннем
М. пажыўле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

пажыўля́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажыўля́юся пажыўля́емся
2-я ас. пажыўля́ешся пажыўля́ецеся
3-я ас. пажыўля́ецца пажыўля́юцца
Прошлы час
м. пажыўля́ўся пажыўля́ліся
ж. пажыўля́лася
н. пажыўля́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажыўля́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пажыўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пажыўля́ю пажыўля́ем
2-я ас. пажыўля́еш пажыўля́еце
3-я ас. пажыўля́е пажыўля́юць
Прошлы час
м. пажыўля́ў пажыўля́лі
ж. пажыўля́ла
н. пажыўля́ла
Загадны лад
2-я ас. пажыўля́й пажыўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пажыўля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

пажы́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пажы́ўна пажы́ўней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.