пажыткава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| пажыткава́нне | |
| пажыткава́ння | |
| пажыткава́нню | |
| пажыткава́нне | |
| пажыткава́ннем | |
| пажыткава́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)