пажа́рна-хімі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажа́рна-хімі́чны |
пажа́рна-хімі́чная |
пажа́рна-хімі́чнае |
пажа́рна-хімі́чныя |
| Р. |
пажа́рна-хімі́чнага |
пажа́рна-хімі́чнай
пажа́рна-хімі́чнае |
пажа́рна-хімі́чнага |
пажа́рна-хімі́чных |
| Д. |
пажа́рна-хімі́чнаму |
пажа́рна-хімі́чнай |
пажа́рна-хімі́чнаму |
пажа́рна-хімі́чным |
| В. |
пажа́рна-хімі́чны (неадуш.)
пажа́рна-хімі́чнага (адуш.) |
пажа́рна-хімі́чную |
пажа́рна-хімі́чнае |
пажа́рна-хімі́чныя (неадуш.)
пажа́рна-хімі́чных (адуш.) |
| Т. |
пажа́рна-хімі́чным |
пажа́рна-хімі́чнай
пажа́рна-хімі́чнаю |
пажа́рна-хімі́чным |
пажа́рна-хімі́чнымі |
| М. |
пажа́рна-хімі́чным |
пажа́рна-хімі́чнай |
пажа́рна-хімі́чным |
пажа́рна-хімі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пажа́рнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажа́рнік |
пажа́рнікі |
| Р. |
пажа́рніка |
пажа́рнікаў |
| Д. |
пажа́рніку |
пажа́рнікам |
| В. |
пажа́рніка |
пажа́рнікаў |
| Т. |
пажа́рнікам |
пажа́рнікамі |
| М. |
пажа́рніку |
пажа́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажа́рніца
‘расліна’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пажа́рніца |
пажа́рніцы |
| Р. |
пажа́рніцы |
пажа́рніц |
| Д. |
пажа́рніцы |
пажа́рніцам |
| В. |
пажа́рніцу |
пажа́рніцы |
| Т. |
пажа́рніцай
пажа́рніцаю |
пажа́рніцамі |
| М. |
пажа́рніцы |
пажа́рніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пажарні́ца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пажарні́ца |
| Р. |
Пажарні́цы |
| Д. |
Пажарні́цы |
| В. |
Пажарні́цу |
| Т. |
Пажарні́цай
Пажарні́цаю |
| М. |
Пажарні́цы |
пажа́рніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажа́рніцкі |
пажа́рніцкая |
пажа́рніцкае |
пажа́рніцкія |
| Р. |
пажа́рніцкага |
пажа́рніцкай
пажа́рніцкае |
пажа́рніцкага |
пажа́рніцкіх |
| Д. |
пажа́рніцкаму |
пажа́рніцкай |
пажа́рніцкаму |
пажа́рніцкім |
| В. |
пажа́рніцкі (неадуш.)
пажа́рніцкага (адуш.) |
пажа́рніцкую |
пажа́рніцкае |
пажа́рніцкія (неадуш.)
пажа́рніцкіх (адуш.) |
| Т. |
пажа́рніцкім |
пажа́рніцкай
пажа́рніцкаю |
пажа́рніцкім |
пажа́рніцкімі |
| М. |
пажа́рніцкім |
пажа́рніцкай |
пажа́рніцкім |
пажа́рніцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пажа́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пажа́рны |
пажа́рная |
пажа́рнае |
пажа́рныя |
| Р. |
пажа́рнага |
пажа́рнай
пажа́рнае |
пажа́рнага |
пажа́рных |
| Д. |
пажа́рнаму |
пажа́рнай |
пажа́рнаму |
пажа́рным |
| В. |
пажа́рны (неадуш.)
пажа́рнага (адуш.) |
пажа́рную |
пажа́рнае |
пажа́рныя (неадуш.)
пажа́рных (адуш.) |
| Т. |
пажа́рным |
пажа́рнай
пажа́рнаю |
пажа́рным |
пажа́рнымі |
| М. |
пажа́рным |
пажа́рнай |
пажа́рным |
пажа́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажа́рны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
пажа́рны |
пажа́рныя |
| Р. |
пажа́рнага |
пажа́рных |
| Д. |
пажа́рнаму |
пажа́рным |
| В. |
пажа́рнага |
пажа́рных |
| Т. |
пажа́рным |
пажа́рнымі |
| М. |
пажа́рным |
пажа́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажартава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажарту́ю |
пажарту́ем |
| 2-я ас. |
пажарту́еш |
пажарту́еце |
| 3-я ас. |
пажарту́е |
пажарту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пажартава́ў |
пажартава́лі |
| ж. |
пажартава́ла |
| н. |
пажартава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пажарту́й |
пажарту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пажартава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пажарто́ўваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажарто́ўваю |
пажарто́ўваем |
| 2-я ас. |
пажарто́ўваеш |
пажарто́ўваеце |
| 3-я ас. |
пажарто́ўвае |
пажарто́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пажарто́ўваў |
пажарто́ўвалі |
| ж. |
пажарто́ўвала |
| н. |
пажарто́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пажарто́ўвай |
пажарто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пажарто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пажа́рыць
‘рабіць каго-небудзь, што-небудзь такім, як (у) пажар, рабіць каго-небудзь, што-небудзь чырвоным (сонца пажарыць дубы)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пажа́ру |
пажа́рым |
| 2-я ас. |
пажа́рыш |
пажа́рыце |
| 3-я ас. |
пажа́рыць |
пажа́раць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пажа́рыў |
пажа́рылі |
| ж. |
пажа́рыла |
| н. |
пажа́рыла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пажа́р |
пажа́рце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
пажа́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012.