начны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начны́ |
начна́я |
начно́е |
начны́я |
| Р. |
начно́га |
начно́й начно́е |
начно́га |
начны́х |
| Д. |
начно́му |
начно́й |
начно́му |
начны́м |
| В. |
начны́ (неадуш.) начно́га (адуш.) |
начну́ю |
начно́е |
начны́я (неадуш.) начны́х (адуш.) |
| Т. |
начны́м |
начно́й начно́ю |
начны́м |
начны́мі |
| М. |
начны́м |
начно́й |
начны́м |
начны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́вачкі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
начо́вачкі |
| Р. |
начо́вачак |
| Д. |
начо́вачкам |
| В. |
начо́вачкі |
| Т. |
начо́вачкамі |
| М. |
начо́вачках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́рна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| начо́рна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
начо́с |
| Р. |
начо́су |
| Д. |
начо́су |
| В. |
начо́с |
| Т. |
начо́сам |
| М. |
начо́се |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начо́сны |
начо́сная |
начо́снае |
начо́сныя |
| Р. |
начо́снага |
начо́снай начо́снае |
начо́снага |
начо́сных |
| Д. |
начо́снаму |
начо́снай |
начо́снаму |
начо́сным |
| В. |
начо́сны (неадуш.) начо́снага (адуш.) |
начо́сную |
начо́снае |
начо́сныя (неадуш.) начо́сных (адуш.) |
| Т. |
начо́сным |
начо́снай начо́снаю |
начо́сным |
начо́снымі |
| М. |
начо́сным |
начо́снай |
начо́сным |
начо́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́тніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
начо́тніцтва |
| Р. |
начо́тніцтва |
| Д. |
начо́тніцтву |
| В. |
начо́тніцтва |
| Т. |
начо́тніцтвам |
| М. |
начо́тніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
начо́тчык |
начо́тчыкі |
| Р. |
начо́тчыка |
начо́тчыкаў |
| Д. |
начо́тчыку |
начо́тчыкам |
| В. |
начо́тчыка |
начо́тчыкаў |
| Т. |
начо́тчыкам |
начо́тчыкамі |
| М. |
начо́тчыку |
начо́тчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начо́тчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
начо́тчыца |
начо́тчыцы |
| Р. |
начо́тчыцы |
начо́тчыц |
| Д. |
начо́тчыцы |
начо́тчыцам |
| В. |
начо́тчыцу |
начо́тчыц |
| Т. |
начо́тчыцай начо́тчыцаю |
начо́тчыцамі |
| М. |
начо́тчыцы |
начо́тчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.