начо́тніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| начо́тніцтва | |
| начо́тніцтва | |
| начо́тніцтву | |
| начо́тніцтва | |
| начо́тніцтвам | |
| начо́тніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)