гурэ́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гурэ́чнік | |
| гурэ́чніку | |
| гурэ́чніку | |
| гурэ́чнік | |
| гурэ́чнікам | |
| гурэ́чніку |
Крыніцы:
гурэ́чнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гурэ́чнік | |
| гурэ́чніку | |
| гурэ́чніку | |
| гурэ́чнік | |
| гурэ́чнікам | |
| гурэ́чніку |
Крыніцы:
гурэ́чны
прыметнік, адносны
| гурэ́чны | гурэ́чная | гурэ́чнае | гурэ́чныя | |
| гурэ́чнага | гурэ́чнай гурэ́чнае |
гурэ́чнага | гурэ́чных | |
| гурэ́чнаму | гурэ́чнай | гурэ́чнаму | гурэ́чным | |
| гурэ́чны ( гурэ́чнага ( |
гурэ́чную | гурэ́чнае | гурэ́чныя ( гурэ́чных ( |
|
| гурэ́чным | гурэ́чнай гурэ́чнаю |
гурэ́чным | гурэ́чнымі | |
| гурэ́чным | гурэ́чнай | гурэ́чным | гурэ́чных | |
Крыніцы:
Гурэ́шчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Гурэ́шчына | |
| Гурэ́шчыны | |
| Гурэ́шчыне | |
| Гурэ́шчыну | |
| Гурэ́шчынай Гурэ́шчынаю |
|
| Гурэ́шчыне |
гуса́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гуса́к | гусакі́ | |
| гусака́ | гусако́ў | |
| гусаку́ | гусака́м | |
| гусака́ | гусако́ў | |
| гусако́м | гусака́мі | |
| гусаку́ | гусака́х |
Крыніцы:
Гуса́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Гуса́к | |
| Гусака́ | |
| Гусаку́ | |
| Гуса́к | |
| Гусако́м | |
| Гусаку́ |
Гусакі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Гусакі́ | |
| Гусако́ў | |
| Гусака́м | |
| Гусакі́ | |
| Гусака́мі | |
| Гусака́х |
Гусако́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Гусако́ва | |
| Гусако́ва | |
| Гусако́ву | |
| Гусако́ва | |
| Гусако́вам | |
| Гусако́ве |
гусако́ў
прыметнік, прыналежны
| гусако́ў | гусако́ва | гусако́ва | гусако́вы | |
| гусако́вага | гусако́вай гусако́вае |
гусако́вага | гусако́вых | |
| гусако́ваму | гусако́вай | гусако́ваму | гусако́вым | |
| гусако́ў ( гусако́вага ( |
гусако́ву | гусако́ва | гусако́вы ( гусако́вых ( |
|
| гусако́вым | гусако́вай гусако́ваю |
гусако́вым | гусако́вымі | |
| гусако́вым | гусако́вай | гусако́вым | гусако́вых | |
Крыніцы:
гу́санька
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| гу́санька | гу́санькі | |
| гу́санькі | гу́санек | |
| гу́саньцы | гу́санькам | |
| гу́саньку | гу́санек | |
| гу́санькай гу́санькаю |
гу́санькамі | |
| гу́саньцы | гу́саньках |
Крыніцы:
гуса́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| гуса́р | гуса́ры | |
| гуса́ра | гуса́раў | |
| гуса́ру | гуса́рам | |
| гуса́ра | гуса́раў | |
| гуса́рам | гуса́рамі | |
| гуса́ру | гуса́рах |
Крыніцы: