Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

Казя́рнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Казя́рнікі
Р. Казя́рнікаў
Д. Казя́рнікам
В. Казя́рнікі
Т. Казя́рнікамі
М. Казя́рніках

казяро́г

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. казяро́г казяро́гі
Р. казяро́га казяро́гаў
Д. казяро́гу казяро́гам
В. казяро́га казяро́гаў
Т. казяро́гам казяро́гамі
М. казяро́гу казяро́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Казяро́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Казяро́гі
Р. Казяро́г
Казяро́гаў
Д. Казяро́гам
В. Казяро́гі
Т. Казяро́гамі
М. Казяро́гах

казя́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. казя́ўка казя́ўкі
Р. казя́ўкі казя́вак
Д. казя́ўцы казя́ўкам
В. казя́ўку казя́вак
Т. казя́ўкай
казя́ўкаю		 казя́ўкамі
М. казя́ўцы казя́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каі́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каі́к каікі́
Р. каіка́ каіко́ў
Д. каіку́ каіка́м
В. каі́к каікі́
Т. каіко́м каіка́мі
М. каіку́ каіка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Каі́мбра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Каі́мбра
Р. Каі́мбры
Д. Каі́мбры
В. Каі́мбру
Т. Каі́мбрай
Каі́мбраю
М. Каі́мбры

ка́ін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ка́ін ка́іны
Р. ка́іна ка́інаў
Д. ка́іну ка́інам
В. ка́іна ка́інаў
Т. ка́інам ка́інамі
М. ка́іне ка́інах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Ка́ін

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. Ка́ін Ка́іны
Р. Ка́іна Ка́інаў
Д. Ка́іну Ка́інам
В. Ка́іна Ка́інаў
Т. Ка́інам Ка́інамі
М. Ка́іне Ка́інах

ка́інаў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́інаў ка́інава ка́інава ка́інавы
Р. ка́інавага ка́інавай
ка́інавае		 ка́інавага ка́інавых
Д. ка́інаваму ка́інавай ка́інаваму ка́інавым
В. ка́інавы
ка́інаў (неадуш.)
ка́інавага (адуш.)		 ка́інаву ка́інава ка́інавы (неадуш.)
ка́інавых (адуш.)
Т. ка́інавым ка́інавай
ка́інаваю		 ка́інавым ка́інавымі
М. ка́інавым ка́інавай ка́інавым ка́інавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

каіні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. каіні́т
Р. каіні́ту
Д. каіні́ту
В. каіні́т
Т. каіні́там
М. каіні́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.