Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

моталі́дар

‘той, хто кіруе матацыклам’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. моталі́дар моталі́дары
Р. моталі́дара моталі́дараў
Д. моталі́дару моталі́дарам
В. моталі́дара моталі́дараў
Т. моталі́дарам моталі́дарамі
М. моталі́дары моталі́дарах

Крыніцы: piskunou2012.

моталі́дар

‘матацыкл’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. моталі́дар моталі́дары
Р. моталі́дара моталі́дараў
Д. моталі́дару моталі́дарам
В. моталі́дар моталі́дары
Т. моталі́дарам моталі́дарамі
М. моталі́дары моталі́дарах

Крыніцы: piskunou2012.

мотало́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мотало́дка мотало́дкі
Р. мотало́дкі мотало́дак
Д. мотало́дцы мотало́дкам
В. мотало́дку мотало́дкі
Т. мотало́дкай
мотало́дкаю		 мотало́дкамі
М. мотало́дцы мотало́дках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

моталы́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. моталы́жны моталы́жная моталы́жнае моталы́жныя
Р. моталы́жнага моталы́жнай
моталы́жнае		 моталы́жнага моталы́жных
Д. моталы́жнаму моталы́жнай моталы́жнаму моталы́жным
В. моталы́жны (неадуш.)
моталы́жнага (адуш.)		 моталы́жную моталы́жнае моталы́жныя (неадуш.)
моталы́жных (адуш.)
Т. моталы́жным моталы́жнай
моталы́жнаю		 моталы́жным моталы́жнымі
М. моталы́жным моталы́жнай моталы́жным моталы́жных

Крыніцы: piskunou2012.

Мо́таль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мо́таль
Р. Мо́таля
Д. Мо́талю
В. Мо́таль
Т. Мо́талем
М. Мо́талі

мо́тальскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мо́тальскі мо́тальская мо́тальскае мо́тальскія
Р. мо́тальскага мо́тальскай
мо́тальскае		 мо́тальскага мо́тальскіх
Д. мо́тальскаму мо́тальскай мо́тальскаму мо́тальскім
В. мо́тальскі (неадуш.)
мо́тальскага (адуш.)		 мо́тальскую мо́тальскае мо́тальскія (неадуш.)
мо́тальскіх (адуш.)
Т. мо́тальскім мо́тальскай
мо́тальскаю		 мо́тальскім мо́тальскімі
М. мо́тальскім мо́тальскай мо́тальскім мо́тальскіх

Крыніцы: piskunou2012.

моталюбі́цель

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. моталюбі́цель моталюбі́целі
Р. моталюбі́целя моталюбі́целяў
Д. моталюбі́целю моталюбі́целям
В. моталюбі́целя моталюбі́целяў
Т. моталюбі́целем моталюбі́целямі
М. моталюбі́целю моталюбі́целях

Крыніцы: krapivabr2012.

мотамане́ўраны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мотамане́ўраны мотамане́ўраная мотамане́ўранае мотамане́ўраныя
Р. мотамане́ўранага мотамане́ўранай
мотамане́ўранае		 мотамане́ўранага мотамане́ўраных
Д. мотамане́ўранаму мотамане́ўранай мотамане́ўранаму мотамане́ўраным
В. мотамане́ўраны (неадуш.)
мотамане́ўранага (адуш.)		 мотамане́ўраную мотамане́ўранае мотамане́ўраныя (неадуш.)
мотамане́ўраных (адуш.)
Т. мотамане́ўраным мотамане́ўранай
мотамане́ўранаю		 мотамане́ўраным мотамане́ўранымі
М. мотамане́ўраным мотамане́ўранай мотамане́ўраным мотамане́ўраных

Крыніцы: piskunou2012.

мотамеханізава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мотамеханізава́ны мотамеханізава́ная мотамеханізава́нае мотамеханізава́ныя
Р. мотамеханізава́нага мотамеханізава́най
мотамеханізава́нае		 мотамеханізава́нага мотамеханізава́ных
Д. мотамеханізава́наму мотамеханізава́най мотамеханізава́наму мотамеханізава́ным
В. мотамеханізава́ны (неадуш.)
мотамеханізава́нага (адуш.)		 мотамеханізава́ную мотамеханізава́нае мотамеханізава́ныя (неадуш.)
мотамеханізава́ных (адуш.)
Т. мотамеханізава́ным мотамеханізава́най
мотамеханізава́наю		 мотамеханізава́ным мотамеханізава́нымі
М. мотамеханізава́ным мотамеханізава́най мотамеханізава́ным мотамеханізава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мотана́рты

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. мотана́рты
Р. мотана́ртаў
Д. мотана́ртам
В. мотана́рты
Т. мотана́ртамі
М. мотана́ртах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.