Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ

раха́т-луку́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. раха́т-луку́м
Р. раха́т-луку́му
Д. раха́т-луку́му
В. раха́т-луку́м
Т. раха́т-луку́мам
М. раха́т-луку́ме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рахаўні́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. рахаўні́цтва
Р. рахаўні́цтва
Д. рахаўні́цтву
В. рахаўні́цтва
Т. рахаўні́цтвам
М. рахаўні́цтве

Крыніцы: piskunou2012.

ра́хаць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ра́хаю ра́хаем
2-я ас. ра́хаеш ра́хаеце
3-я ас. ра́хае ра́хаюць
Прошлы час
м. ра́хаў ра́халі
ж. ра́хала
н. ра́хала
Загадны лад
2-я ас. ра́хай ра́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ра́хаючы

Крыніцы: piskunou2012.

ра́хіс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ра́хіс ра́хісы
Р. ра́хіса ра́хісаў
Д. ра́хісу ра́хісам
В. ра́хіс ра́хісы
Т. ра́хісам ра́хісамі
М. ра́хісе ра́хісах

Крыніцы: piskunou2012.

рахі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рахі́т
Р. рахі́ту
Д. рахі́ту
В. рахі́т
Т. рахі́там
М. рахі́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рахіты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рахіты́зм
Р. рахіты́зму
Д. рахіты́зму
В. рахіты́зм
Т. рахіты́змам
М. рахіты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рахі́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рахі́тык рахі́тыкі
Р. рахі́тыка рахі́тыкаў
Д. рахі́тыку рахі́тыкам
В. рахі́тыка рахі́тыкаў
Т. рахі́тыкам рахі́тыкамі
М. рахі́тыку рахі́тыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рахіты́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рахіты́чка рахіты́чкі
Р. рахіты́чкі рахіты́чак
Д. рахіты́чцы рахіты́чкам
В. рахіты́чку рахіты́чак
Т. рахіты́чкай
рахіты́чкаю		 рахіты́чкамі
М. рахіты́чцы рахіты́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

рахіты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рахіты́чна - -

рахіты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. рахіты́чнасць
Р. рахіты́чнасці
Д. рахіты́чнасці
В. рахіты́чнасць
Т. рахіты́чнасцю
М. рахіты́чнасці

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.