рахіты́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| рахіты́чка | рахіты́чкі | |
| рахіты́чкі | рахіты́чак | |
| рахіты́чцы | рахіты́чкам | |
| рахіты́чку | рахіты́чак | |
| рахіты́чкай рахіты́чкаю |
рахіты́чкамі | |
| рахіты́чцы | рахіты́чках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)