здабыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
здабыўны́ |
здабыўна́я |
здабыўно́е |
здабыўны́я |
| Р. |
здабыўно́га |
здабыўно́й здабыўно́е |
здабыўно́га |
здабыўны́х |
| Д. |
здабыўно́му |
здабыўно́й |
здабыўно́му |
здабыўны́м |
| В. |
здабыўны́ (неадуш.) здабыўно́га (адуш.) |
здабыўну́ю |
здабыўно́е |
здабыўны́я (неадуш.) здабыўны́х (адуш.) |
| Т. |
здабыўны́м |
здабыўно́й здабыўно́ю |
здабыўны́м |
здабыўны́мі |
| М. |
здабыўны́м |
здабыўно́й |
здабыўны́м |
здабыўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
здабы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
здабу́дзецца |
здабу́дуцца |
| Прошлы час |
| м. |
здабы́ўся |
здабылі́ся |
| ж. |
здабыла́ся |
| н. |
здабыло́ся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
здабыццё́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здабыццё́ |
| Р. |
здабыцця́ |
| Д. |
здабыццю́ |
| В. |
здабыццё́ |
| Т. |
здабыццём |
| М. |
здабыцці́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
здабы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здабу́ду |
здабу́дзем |
| 2-я ас. |
здабу́дзеш |
здабу́дзеце |
| 3-я ас. |
здабу́дзе |
здабу́дуць |
| Прошлы час |
| м. |
здабы́ў |
здабылі́ |
| ж. |
здабыла́ |
| н. |
здабыла́ здабыло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здабу́дзь |
здабу́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здабы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
здабы́ча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здабы́ча |
| Р. |
здабы́чы |
| Д. |
здабы́чы |
| В. |
здабы́чу |
| Т. |
здабы́чай здабы́чаю |
| М. |
здабы́чы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
здабы́члівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здабы́члівасць |
| Р. |
здабы́члівасці |
| Д. |
здабы́члівасці |
| В. |
здабы́члівасць |
| Т. |
здабы́члівасцю |
| М. |
здабы́члівасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
здабы́члівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
здабы́члівы |
здабы́члівая |
здабы́члівае |
здабы́члівыя |
| Р. |
здабы́члівага |
здабы́члівай здабы́члівае |
здабы́члівага |
здабы́члівых |
| Д. |
здабы́чліваму |
здабы́члівай |
здабы́чліваму |
здабы́члівым |
| В. |
здабы́члівы (неадуш.) здабы́члівага (адуш.) |
здабы́члівую |
здабы́члівае |
здабы́члівыя (неадуш.) здабы́члівых (адуш.) |
| Т. |
здабы́члівым |
здабы́члівай здабы́чліваю |
здабы́члівым |
здабы́члівымі |
| М. |
здабы́члівым |
здабы́члівай |
здабы́члівым |
здабы́члівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
здабы́чына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
здабы́чына |
здабы́чыны |
| Р. |
здабы́чыны |
здабы́чын |
| Д. |
здабы́чыне |
здабы́чынам |
| В. |
здабы́чыну |
здабы́чыны |
| Т. |
здабы́чынай здабы́чынаю |
здабы́чынамі |
| М. |
здабы́чыне |
здабы́чынах |
Крыніцы:
piskunou2012.
здавале́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
здавале́нне |
здавале́нні |
| Р. |
здавале́ння |
здавале́нняў |
| Д. |
здавале́нню |
здавале́нням |
| В. |
здавале́нне |
здавале́нні |
| Т. |
здавале́ннем |
здавале́ннямі |
| М. |
здавале́нні |
здавале́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.