згы́рканы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згы́рканы |
згы́рканая |
згы́рканае |
згы́рканыя |
| Р. |
згы́рканага |
згы́рканай згы́рканае |
згы́рканага |
згы́рканых |
| Д. |
згы́рканаму |
згы́рканай |
згы́рканаму |
згы́рканым |
| В. |
згы́рканы (неадуш.) згы́рканага (адуш.) |
згы́рканую |
згы́рканае |
згы́рканыя (неадуш.) згы́рканых (адуш.) |
| Т. |
згы́рканым |
згы́рканай згы́рканаю |
згы́рканым |
згы́рканымі |
| М. |
згы́рканым |
згы́рканай |
згы́рканым |
згы́рканых |
Крыніцы:
piskunou2012.
згы́ркаць
‘згубіць, недзе падзець, зглуміць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згы́ркаю |
згы́ркаем |
| 2-я ас. |
згы́ркаеш |
згы́ркаеце |
| 3-я ас. |
згы́ркае |
згы́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
згы́ркаў |
згы́ркалі |
| ж. |
згы́ркала |
| н. |
згы́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згы́ркай |
згы́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згы́ркаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згэ́лк
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
згэ́лк |
| Р. |
згэ́лку |
| Д. |
згэ́лку |
| В. |
згэ́лк |
| Т. |
згэ́лкам |
| М. |
згэ́лку |
Крыніцы:
piskunou2012.
згэ́рцаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згэ́рцаю |
згэ́рцаем |
| 2-я ас. |
згэ́рцаеш |
згэ́рцаеце |
| 3-я ас. |
згэ́рцае |
згэ́рцаюць |
| Прошлы час |
| м. |
згэ́рцаў |
згэ́рцалі |
| ж. |
згэ́рцала |
| н. |
згэ́рцала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згэ́рцай |
згэ́рцайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згэ́рцаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згэ́туль
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| згэ́туль |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
здабрава́ць
‘у выразе: не здабраваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
здабыва́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здабыва́льнасць |
| Р. |
здабыва́льнасці |
| Д. |
здабыва́льнасці |
| В. |
здабыва́льнасць |
| Т. |
здабыва́льнасцю |
| М. |
здабыва́льнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
здабыва́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
здабыва́льнік |
здабыва́льнікі |
| Р. |
здабыва́льніка |
здабыва́льнікаў |
| Д. |
здабыва́льніку |
здабыва́льнікам |
| В. |
здабыва́льніка |
здабыва́льнікаў |
| Т. |
здабыва́льнікам |
здабыва́льнікамі |
| М. |
здабыва́льніку |
здабыва́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.