згарша́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згарша́юся |
згарша́емся |
| 2-я ас. |
згарша́ешся |
згарша́ецеся |
| 3-я ас. |
згарша́ецца |
згарша́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
згарша́ўся |
згарша́ліся |
| ж. |
згарша́лася |
| н. |
згарша́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згарша́йся |
згарша́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
згарша́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
згарша́ць
‘пагаршаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згарша́ю |
згарша́ем |
| 2-я ас. |
згарша́еш |
згарша́еце |
| 3-я ас. |
згарша́е |
згарша́юць |
| Прошлы час |
| м. |
згарша́ў |
згарша́лі |
| ж. |
згарша́ла |
| н. |
згарша́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згарша́й |
згарша́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
згарша́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згаршэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
згаршэ́нне |
| Р. |
згаршэ́ння |
| Д. |
згаршэ́нню |
| В. |
згаршэ́нне |
| Т. |
згаршэ́ннем |
| М. |
згаршэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
згары́
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| згары́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
згарэ́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згарэ́лы |
згарэ́лая |
згарэ́лае |
згарэ́лыя |
| Р. |
згарэ́лага |
згарэ́лай згарэ́лае |
згарэ́лага |
згарэ́лых |
| Д. |
згарэ́ламу |
згарэ́лай |
згарэ́ламу |
згарэ́лым |
| В. |
згарэ́лы (неадуш.) згарэ́лага (адуш.) |
згарэ́лую |
згарэ́лае |
згарэ́лыя (неадуш.) згарэ́лых (адуш.) |
| Т. |
згарэ́лым |
згарэ́лай згарэ́лаю |
згарэ́лым |
згарэ́лымі |
| М. |
згарэ́лым |
згарэ́лай |
згарэ́лым |
згарэ́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
згарэ́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
згарэ́лы |
згарэ́лая |
згарэ́лае |
згарэ́лыя |
| Р. |
згарэ́лага |
згарэ́лай згарэ́лае |
згарэ́лага |
згарэ́лых |
| Д. |
згарэ́ламу |
згарэ́лай |
згарэ́ламу |
згарэ́лым |
| В. |
згарэ́лы (неадуш.) згарэ́лага (адуш.) |
згарэ́лую |
згарэ́лае |
згарэ́лыя (неадуш.) згарэ́лых (адуш.) |
| Т. |
згарэ́лым |
згарэ́лай згарэ́лаю |
згарэ́лым |
згарэ́лымі |
| М. |
згарэ́лым |
згарэ́лай |
згарэ́лым |
згарэ́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
згарэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згару́ |
згары́м |
| 2-я ас. |
згары́ш |
згарыце́ |
| 3-я ас. |
згары́ць |
згара́ць |
| Прошлы час |
| м. |
згарэ́ў |
згарэ́лі |
| ж. |
згарэ́ла |
| н. |
згарэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згары́ |
згары́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згарэ́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зга́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зга́с |
| Р. |
зга́су |
| Д. |
зга́су |
| В. |
зга́с |
| Т. |
зга́сам |
| М. |
зга́се |
Крыніцы:
piskunou2012.
згаса́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
згаса́нне |
| Р. |
згаса́ння |
| Д. |
згаса́нню |
| В. |
згаса́нне |
| Т. |
згаса́ннем |
| М. |
згаса́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.