згарбузава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згарбузу́ю |
згарбузу́ем |
| 2-я ас. |
згарбузу́еш |
згарбузу́еце |
| 3-я ас. |
згарбузу́е |
згарбузу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
згарбузава́ў |
згарбузава́лі |
| ж. |
згарбузава́ла |
| н. |
згарбузава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згарбузу́й |
згарбузу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згарбузава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зга́рваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зга́рваю |
зга́рваем |
| 2-я ас. |
зга́рваеш |
зга́рваеце |
| 3-я ас. |
зга́рвае |
зга́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зга́рваў |
зга́рвалі |
| ж. |
зга́рвала |
| н. |
зга́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зга́рвай |
зга́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зга́рваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Зга́рда
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зга́рда |
| Р. |
Зга́рды |
| Д. |
Зга́рдзе |
| В. |
Зга́рду |
| Т. |
Зга́рдай Зга́рдаю |
| М. |
Зга́рдзе |
згарка́вець
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
згарка́вее |
згарка́веюць |
| Прошлы час |
| м. |
згарка́веў |
згарка́велі |
| ж. |
згарка́вела |
| н. |
згарка́вела |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згарка́веўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згарка́віць
‘прагоркнуць, з'ялчэць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
згарка́ўлю |
згарка́вім |
| 2-я ас. |
згарка́віш |
згарка́віце |
| 3-я ас. |
згарка́віць |
згарка́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
згарка́віў |
згарка́вілі |
| ж. |
згарка́віла |
| н. |
згарка́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
згарка́ў |
згарка́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
згарка́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згарка́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
згарка́нне |
| Р. |
згарка́ння |
| Д. |
згарка́нню |
| В. |
згарка́нне |
| Т. |
згарка́ннем |
| М. |
згарка́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
згарка́ць
‘гарчэць, ялчэць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
згарка́е |
згарка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
згарка́ў |
згарка́лі |
| ж. |
згарка́ла |
| н. |
згарка́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
згарка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
згарманізава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
згарманізава́насць |
| Р. |
згарманізава́насці |
| Д. |
згарманізава́насці |
| В. |
згарманізава́насць |
| Т. |
згарманізава́насцю |
| М. |
згарманізава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.