Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

бры́зкаць

‘пырскаць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бры́зкаю бры́зкаем
2-я ас. бры́зкаеш бры́зкаеце
3-я ас. бры́зкае бры́зкаюць
Прошлы час
м. бры́зкаў бры́зкалі
ж. бры́зкала
н. бры́зкала
Загадны лад
2-я ас. бры́зкай бры́зкайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бры́зкаючы

Крыніцы: piskunou2012.

бры́знуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. бры́зну бры́знем
2-я ас. бры́знеш бры́знеце
3-я ас. бры́зне бры́знуць
Прошлы час
м. бры́знуў бры́знулі
ж. бры́знула
н. бры́знула
Загадны лад
2-я ас. бры́зні бры́зніце
Дзеепрыслоўе
прош. час бры́знуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

брызо́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. брызо́л
Р. брызо́лу
Д. брызо́лу
В. брызо́л
Т. брызо́лам
М. брызо́ле

Крыніцы: piskunou2012.

бры́зь

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

брызэ́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брызэ́левы брызэ́левая брызэ́левае брызэ́левыя
Р. брызэ́левага брызэ́левай
брызэ́левае
брызэ́левага брызэ́левых
Д. брызэ́леваму брызэ́левай брызэ́леваму брызэ́левым
В. брызэ́левы (неадуш.)
брызэ́левага (адуш.)
брызэ́левую брызэ́левае брызэ́левыя (неадуш.)
брызэ́левых (адуш.)
Т. брызэ́левым брызэ́левай
брызэ́леваю
брызэ́левым брызэ́левымі
М. брызэ́левым брызэ́левай брызэ́левым брызэ́левых

Крыніцы: piskunou2012.

брызэ́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брызэ́льны брызэ́льная брызэ́льнае брызэ́льныя
Р. брызэ́льнага брызэ́льнай
брызэ́льнае
брызэ́льнага брызэ́льных
Д. брызэ́льнаму брызэ́льнай брызэ́льнаму брызэ́льным
В. брызэ́льны (неадуш.)
брызэ́льнага (адуш.)
брызэ́льную брызэ́льнае брызэ́льныя (неадуш.)
брызэ́льных (адуш.)
Т. брызэ́льным брызэ́льнай
брызэ́льнаю
брызэ́льным брызэ́льнымі
М. брызэ́льным брызэ́льнай брызэ́льным брызэ́льных

Крыніцы: piskunou2012.

брызянто́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. брызянто́ўка брызянто́ўкі
Р. брызянто́ўкі брызянто́вак
Д. брызянто́ўцы брызянто́ўкам
В. брызянто́ўку брызянто́ўкі
Т. брызянто́ўкай
брызянто́ўкаю
брызянто́ўкамі
М. брызянто́ўцы брызянто́ўках

Крыніцы: tsbm1984.

бры́к

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыка́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. брыка́нне
Р. брыка́ння
Д. брыка́нню
В. брыка́нне
Т. брыка́ннем
М. брыка́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брыкану́ць

‘ускінуць ногі; ударыць задняй нагой (нагамі) каго-небудзь (пра капытных жывёл)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. брыкану́ брыканё́м
2-я ас. брыкане́ш брыканяце́
3-я ас. брыкане́ брыкану́ць
Прошлы час
м. брыкану́ў брыкану́лі
ж. брыкану́ла
н. брыкану́ла
Загадны лад
2-я ас. брыкані́ брыкані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час брыкану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.