Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

монасілабі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монасілабі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монасілабі́чны	монасілабі́чная	монасілабі́чнае	монасілабі́чныя
Р.	монасілабі́чнага	монасілабі́чнай монасілабі́чнае	монасілабі́чнага	монасілабі́чных
Д.	монасілабі́чнаму	монасілабі́чнай	монасілабі́чнаму	монасілабі́чным
В.	монасілабі́чны (неадуш.) монасілабі́чнага (адуш.)	монасілабі́чную	монасілабі́чнае	монасілабі́чныя (неадуш.) монасілабі́чных (адуш.)
Т.	монасілабі́чным	монасілабі́чнай монасілабі́чнаю	монасілабі́чным	монасілабі́чнымі
М.	монасілабі́чным	монасілабі́чнай	монасілабі́чным	монасілабі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монаспекта́кль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

монаструкту́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монаструкту́рны	монаструкту́рная	монаструкту́рнае	монаструкту́рныя
Р.	монаструкту́рнага	монаструкту́рнай монаструкту́рнае	монаструкту́рнага	монаструкту́рных
Д.	монаструкту́рнаму	монаструкту́рнай	монаструкту́рнаму	монаструкту́рным
В.	монаструкту́рны (неадуш.) монаструкту́рнага (адуш.)	монаструкту́рную	монаструкту́рнае	монаструкту́рныя (неадуш.) монаструкту́рных (адуш.)
Т.	монаструкту́рным	монаструкту́рнай монаструкту́рнаю	монаструкту́рным	монаструкту́рнымі
М.	монаструкту́рным	монаструкту́рнай	монаструкту́рным	монаструкту́рных

Крыніцы: piskunou2012.

монасульфі́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монатава́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монатава́рны	монатава́рная	монатава́рнае	монатава́рныя
Р.	монатава́рнага	монатава́рнай монатава́рнае	монатава́рнага	монатава́рных
Д.	монатава́рнаму	монатава́рнай	монатава́рнаму	монатава́рным
В.	монатава́рны (неадуш.) монатава́рнага (адуш.)	монатава́рную	монатава́рнае	монатава́рныя (неадуш.) монатава́рных (адуш.)
Т.	монатава́рным	монатава́рнай монатава́рнаю	монатава́рным	монатава́рнымі
М.	монатава́рным	монатава́рнай	монатава́рным	монатава́рных

Крыніцы: piskunou2012.

монатані́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	монатані́чны	монатані́чная	монатані́чнае	монатані́чныя
Р.	монатані́чнага	монатані́чнай монатані́чнае	монатані́чнага	монатані́чных
Д.	монатані́чнаму	монатані́чнай	монатані́чнаму	монатані́чным
В.	монатані́чны (неадуш.) монатані́чнага (адуш.)	монатані́чную	монатані́чнае	монатані́чныя (неадуш.) монатані́чных (адуш.)
Т.	монатані́чным	монатані́чнай монатані́чнаю	монатані́чным	монатані́чнымі
М.	монатані́чным	монатані́чнай	монатані́чным	монатані́чных

Крыніцы: piskunou2012.

монатані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монатыпі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

монатэа́тр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum