ківа́цкі
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ківа́цкі |
ківа́цкая |
ківа́цкае |
ківа́цкія |
| Р. |
ківа́цкага |
ківа́цкай ківа́цкае |
ківа́цкага |
ківа́цкіх |
| Д. |
ківа́цкаму |
ківа́цкай |
ківа́цкаму |
ківа́цкім |
| В. |
ківа́цкі (неадуш.) ківа́цкага (адуш.) |
ківа́цкую |
ківа́цкае |
ківа́цкія (неадуш.) ківа́цкіх (адуш.) |
| Т. |
ківа́цкім |
ківа́цкай ківа́цкаю |
ківа́цкім |
ківа́цкімі |
| М. |
ківа́цкім |
ківа́цкай |
ківа́цкім |
ківа́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ківа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ківа́юся |
ківа́емся |
| 2-я ас. |
ківа́ешся |
ківа́ецеся |
| 3-я ас. |
ківа́ецца |
ківа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
ківа́ўся |
ківа́ліся |
| ж. |
ківа́лася |
| н. |
ківа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ківа́йся |
ківа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ківа́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ківа́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ківа́ю |
ківа́ем |
| 2-я ас. |
ківа́еш |
ківа́еце |
| 3-я ас. |
ківа́е |
ківа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ківа́ў |
ківа́лі |
| ж. |
ківа́ла |
| н. |
ківа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ківа́й |
ківа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ківа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ківа́чына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ківа́чына |
| Р. |
Ківа́чына |
| Д. |
Ківа́чыну |
| В. |
Ківа́чына |
| Т. |
Ківа́чынам |
| М. |
Ківа́чыне |
кі́вер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́вер |
кі́веры |
| Р. |
кі́вера |
кі́вераў |
| Д. |
кі́веру |
кі́верам |
| В. |
кі́вер |
кі́веры |
| Т. |
кі́верам |
кі́верамі |
| М. |
кі́веры |
кі́верах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кі́ві
‘птушка’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́ві |
кі́ві |
| Р. |
кі́ві |
кі́ві |
| Д. |
кі́ві |
кі́ві |
| В. |
кі́ві |
кі́ві |
| Т. |
кі́ві |
кі́ві |
| М. |
кі́ві |
кі́ві |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
кі́ві
‘дрэва; плод’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́ві |
кі́ві |
| Р. |
кі́ві |
кі́ві |
| Д. |
кі́ві |
кі́ві |
| В. |
кі́ві |
кі́ві |
| Т. |
кі́ві |
кі́ві |
| М. |
кі́ві |
кі́ві |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
кі́ві-кі́ві
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
| Р. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
| Д. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
| В. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
| Т. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
| М. |
кі́ві-кі́ві |
кі́ві-кі́ві |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
ківо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ківо́к |
кіўкі́ |
| Р. |
кіўка́ |
кіўко́ў |
| Д. |
кіўку́ |
кіўка́м |
| В. |
ківо́к |
кіўкі́ |
| Т. |
кіўко́м |
кіўка́мі |
| М. |
кіўку́ |
кіўка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.