Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кіберузло́мшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кіберузло́мшчык кіберузло́мшчыкі
Р. кіберузло́мшчыка кіберузло́мшчыкаў
Д. кіберузло́мшчыку кіберузло́мшчыкам
В. кіберузло́мшчыка кіберузло́мшчыкаў
Т. кіберузло́мшчыкам кіберузло́мшчыкамі
М. кіберузло́мшчыку кіберузло́мшчыках

Крыніцы: piskunou2012.

кібі́та

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кібі́та
Р. кібі́ты
Д. кібі́це
В. кібі́ту
Т. кібі́тай
кібі́таю
М. кібі́це

Крыніцы: piskunou2012.

кібі́тачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кібі́тачка кібі́тачкі
Р. кібі́тачкі кібі́тачак
Д. кібі́тачцы кібі́тачкам
В. кібі́тачку кібі́тачкі
Т. кібі́тачкай
кібі́тачкаю		 кібі́тачкамі
М. кібі́тачцы кібі́тачках

Крыніцы: piskunou2012.

кібі́тачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кібі́тачны кібі́тачная кібі́тачнае кібі́тачныя
Р. кібі́тачнага кібі́тачнай
кібі́тачнае		 кібі́тачнага кібі́тачных
Д. кібі́тачнаму кібі́тачнай кібі́тачнаму кібі́тачным
В. кібі́тачны (неадуш.)
кібі́тачнага (адуш.)		 кібі́тачную кібі́тачнае кібі́тачныя (неадуш.)
кібі́тачных (адуш.)
Т. кібі́тачным кібі́тачнай
кібі́тачнаю		 кібі́тачным кібі́тачнымі
М. кібі́тачным кібі́тачнай кібі́тачным кібі́тачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кібі́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кібі́тка кібі́ткі
Р. кібі́ткі кібі́так
Д. кібі́тцы кібі́ткам
В. кібі́тку кібі́ткі
Т. кібі́ткай
кібі́ткаю		 кібі́ткамі
М. кібі́тцы кібі́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кібу́ц

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. кібу́ц кібу́цы
Р. кібу́ца кібу́цаў
Д. кібу́цу кібу́цам
В. кібу́ц кібу́цы
Т. кібу́цам кібу́цамі
М. кібу́цы кібу́цах

Крыніцы: piskunou2012.

Кібу́ці

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кібу́ці
Р. Кібу́цяў
Д. Кібу́цям
В. Кібу́ці
Т. Кібу́цямі
М. Кібу́цях

Кібы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кібы́
Р. Кібо́ў
Д. Кіба́м
В. Кібы́
Т. Кіба́мі
М. Кіба́х

ківа́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ківа́нне
Р. ківа́ння
Д. ківа́нню
В. ківа́нне
Т. ківа́ннем
М. ківа́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ківа́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ківа́нцы
Р. Ківа́нцаў
Д. Ківа́нцам
В. Ківа́нцы
Т. Ківа́нцамі
М. Ківа́нцах