Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

збасто́ліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збасто́лю збасто́лім
2-я ас. збасто́ліш збасто́ліце
3-я ас. збасто́ліць збасто́ляць
Прошлы час
м. збасто́ліў збасто́лілі
ж. збасто́ліла
н. збасто́ліла
Загадны лад
2-я ас. збасто́ль збасто́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час збасто́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

збасці́

‘забадаць, забароць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збаду́ збадзё́м
2-я ас. збадзе́ш збадзяце́
3-я ас. збадзе́ збаду́ць
Прошлы час
м. збо́ў
збада́ў		 збалі́
збада́лі
ж. збала́
збада́ла
н. збало́
збада́ла
Загадны лад
2-я ас. збадзі́ -
Дзеепрыслоўе
прош. час збада́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

збася́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збася́чуся збася́чымся
2-я ас. збася́чышся збася́чыцеся
3-я ас. збася́чыцца збася́чацца
Прошлы час
м. збася́чыўся збася́чыліся
ж. збася́чылася
н. збася́чылася
Загадны лад
2-я ас. збася́чся збася́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час збася́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

збатава́ць

‘пабіць, пакараць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збату́ю збату́ем
2-я ас. збату́еш збату́еце
3-я ас. збату́е збату́юць
Прошлы час
м. збатава́ў збатава́лі
ж. збатава́ла
н. збатава́ла
Загадны лад
2-я ас. збату́й збату́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час збатава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

збатра́чыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збатра́чу збатра́чым
2-я ас. збатра́чыш збатра́чыце
3-я ас. збатра́чыць збатра́чаць
Прошлы час
м. збатра́чыў збатра́чылі
ж. збатра́чыла
н. збатра́чыла
Загадны лад
2-я ас. збатра́ч збатра́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час збатра́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

зба́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зба́ўка зба́ўкі
Р. зба́ўкі зба́вак
Д. зба́ўцы зба́ўкам
В. зба́ўку зба́ўкі
Т. зба́ўкай
зба́ўкаю		 зба́ўкамі
М. зба́ўцы зба́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

збаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. збаўле́нне
Р. збаўле́ння
Д. збаўле́нню
В. збаўле́нне
Т. збаўле́ннем
М. збаўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

збаўле́нчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збаўле́нчы збаўле́нчая збаўле́нчае збаўле́нчыя
Р. збаўле́нчага збаўле́нчай
збаўле́нчае		 збаўле́нчага збаўле́нчых
Д. збаўле́нчаму збаўле́нчай збаўле́нчаму збаўле́нчым
В. збаўле́нчы збаўле́нчую збаўле́нчае збаўле́нчыя
Т. збаўле́нчым збаўле́нчай
збаўле́нчаю		 збаўле́нчым збаўле́нчымі
М. збаўле́нчым збаўле́нчай збаўле́нчым збаўле́нчых

Крыніцы: sbm2012.

зба́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зба́ўлены зба́ўленая зба́ўленае зба́ўленыя
Р. зба́ўленага зба́ўленай
зба́ўленае		 зба́ўленага зба́ўленых
Д. зба́ўленаму зба́ўленай зба́ўленаму зба́ўленым
В. зба́ўлены (неадуш.)
зба́ўленага (адуш.)		 зба́ўленую зба́ўленае зба́ўленыя (неадуш.)
зба́ўленых (адуш.)
Т. зба́ўленым зба́ўленай
зба́ўленаю		 зба́ўленым зба́ўленымі
М. зба́ўленым зба́ўленай зба́ўленым зба́ўленых

Крыніцы: piskunou2012.

зба́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зба́ўлены зба́ўленая зба́ўленае зба́ўленыя
Р. зба́ўленага зба́ўленай
зба́ўленае		 зба́ўленага зба́ўленых
Д. зба́ўленаму зба́ўленай зба́ўленаму зба́ўленым
В. зба́ўлены (неадуш.)
зба́ўленага (адуш.)		 зба́ўленую зба́ўленае зба́ўленыя (неадуш.)
зба́ўленых (адуш.)
Т. зба́ўленым зба́ўленай
зба́ўленаю		 зба́ўленым зба́ўленымі
М. зба́ўленым зба́ўленай зба́ўленым зба́ўленых

Кароткая форма: зба́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.