нафуфы́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нафуфы́руся |
нафуфы́рымся |
| 2-я ас. |
нафуфы́рышся |
нафуфы́рыцеся |
| 3-я ас. |
нафуфы́рыцца |
нафуфы́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
нафуфы́рыўся |
нафуфы́рыліся |
| ж. |
нафуфы́рылася |
| н. |
нафуфы́рылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нафуфы́рся |
нафуфы́рцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нафуфы́рыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наха́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наха́ба |
наха́бы |
| Р. |
наха́бы |
наха́б |
| Д. |
наха́бе |
наха́бам |
| В. |
наха́бу |
наха́б |
| Т. |
наха́бай наха́баю |
наха́бамі |
| М. |
наха́бе |
наха́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
наха́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наха́ба |
наха́бы |
| Р. |
наха́бы |
наха́б |
| Д. |
наха́бу |
наха́бам |
| В. |
наха́бу |
наха́б |
| Т. |
наха́бам |
наха́бамі |
| М. |
наха́бе |
наха́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
наха́біцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наха́блюся |
наха́бімся |
| 2-я ас. |
наха́бішся |
наха́біцеся |
| 3-я ас. |
наха́біцца |
наха́бяцца |
| Прошлы час |
| м. |
наха́біўся |
наха́біліся |
| ж. |
наха́білася |
| н. |
наха́білася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наха́бячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
наха́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| наха́бна |
наха́бней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
наха́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наха́бнасць |
| Р. |
наха́бнасці |
| Д. |
наха́бнасці |
| В. |
наха́бнасць |
| Т. |
наха́бнасцю |
| М. |
наха́бнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.