Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

ске́птык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ске́птык ске́птыкі
Р. ске́птыка ске́птыкаў
Д. ске́птыку ске́птыкам
В. ске́птыка ске́птыкаў
Т. ске́птыкам ске́птыкамі
М. ске́птыку ске́птыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скептыцы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. скептыцы́зм
Р. скептыцы́зму
Д. скептыцы́зму
В. скептыцы́зм
Т. скептыцы́змам
М. скептыцы́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скепты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
скепты́чна скепты́чней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

скепты́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. скепты́чнасць
Р. скепты́чнасці
Д. скепты́чнасці
В. скепты́чнасць
Т. скепты́чнасцю
М. скепты́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скепты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скепты́чны скепты́чная скепты́чнае скепты́чныя
Р. скепты́чнага скепты́чнай
скепты́чнае		 скепты́чнага скепты́чных
Д. скепты́чнаму скепты́чнай скепты́чнаму скепты́чным
В. скепты́чны (неадуш.)
скепты́чнага (адуш.)		 скепты́чную скепты́чнае скепты́чныя (неадуш.)
скепты́чных (адуш.)
Т. скепты́чным скепты́чнай
скепты́чнаю		 скепты́чным скепты́чнымі
М. скепты́чным скепты́чнай скепты́чным скепты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Скердзі́мы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скердзі́мы
Р. Скердзі́м
Скердзі́маў
Д. Скердзі́мам
В. Скердзі́мы
Т. Скердзі́мамі
М. Скердзі́мах

Ске́рсі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ске́рсі
Р. Ске́рсяў
Д. Ске́рсям
В. Ске́рсі
Т. Ске́рсямі
М. Ске́рсях

ске́рца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. ске́рца ске́рца
Р. ске́рца ске́рца
Д. ске́рца ске́рца
В. ске́рца ске́рца
Т. ске́рца ске́рца
М. ске́рца ске́рца

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скерцо́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скерцо́зны скерцо́зная скерцо́знае скерцо́зныя
Р. скерцо́знага скерцо́знай
скерцо́знае		 скерцо́знага скерцо́зных
Д. скерцо́знаму скерцо́знай скерцо́знаму скерцо́зным
В. скерцо́зны (неадуш.)
скерцо́знага (адуш.)		 скерцо́зную скерцо́знае скерцо́зныя (неадуш.)
скерцо́зных (адуш.)
Т. скерцо́зным скерцо́знай
скерцо́знаю		 скерцо́зным скерцо́знымі
М. скерцо́зным скерцо́знай скерцо́зным скерцо́зных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

скерцыё́зны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скерцыё́зны скерцыё́зная скерцыё́знае скерцыё́зныя
Р. скерцыё́знага скерцыё́знай
скерцыё́знае		 скерцыё́знага скерцыё́зных
Д. скерцыё́знаму скерцыё́знай скерцыё́знаму скерцыё́зным
В. скерцыё́зны (неадуш.)
скерцыё́знага (адуш.)		 скерцыё́зную скерцыё́знае скерцыё́зныя (неадуш.)
скерцыё́зных (адуш.)
Т. скерцыё́зным скерцыё́знай
скерцыё́знаю		 скерцыё́зным скерцыё́знымі
М. скерцыё́зным скерцыё́знай скерцыё́зным скерцыё́зных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.