мнагазна́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мнагазна́йка |
мнагазна́йкі |
| Р. |
мнагазна́йкі |
мнагазна́ек |
| Д. |
мнагазна́йцы |
мнагазна́йкам |
| В. |
мнагазна́йку |
мнагазна́ек |
| Т. |
мнагазна́йкай мнагазна́йкаю |
мнагазна́йкамі |
| М. |
мнагазна́йцы |
мнагазна́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
мнагазна́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мнагазна́йка |
мнагазна́йкі |
| Р. |
мнагазна́йкі |
мнагазна́ек |
| Д. |
мнагазна́йку |
мнагазна́йкам |
| В. |
мнагазна́йку |
мнагазна́ек |
| Т. |
мнагазна́йкам |
мнагазна́йкамі |
| М. |
мнагазна́йку |
мнагазна́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
мнагазна́йства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мнагазна́йства |
| Р. |
мнагазна́йства |
| Д. |
мнагазна́йству |
| В. |
мнагазна́йства |
| Т. |
мнагазна́йствам |
| М. |
мнагазна́йстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012.
мнагазна́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| мнагазна́чна |
мнагазна́чней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
мнагазна́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мнагазна́чнасць |
| Р. |
мнагазна́чнасці |
| Д. |
мнагазна́чнасці |
| В. |
мнагазна́чнасць |
| Т. |
мнагазна́чнасцю |
| М. |
мнагазна́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мнагазна́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мнагазна́чны |
мнагазна́чная |
мнагазна́чнае |
мнагазна́чныя |
| Р. |
мнагазна́чнага |
мнагазна́чнай мнагазна́чнае |
мнагазна́чнага |
мнагазна́чных |
| Д. |
мнагазна́чнаму |
мнагазна́чнай |
мнагазна́чнаму |
мнагазна́чным |
| В. |
мнагазна́чны (неадуш.) мнагазна́чнага (адуш.) |
мнагазна́чную |
мнагазна́чнае |
мнагазна́чныя (неадуш.) мнагазна́чных (адуш.) |
| Т. |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнай мнагазна́чнаю |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнымі |
| М. |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнай |
мнагазна́чным |
мнагазна́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мнагазна́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мнагазна́чны |
мнагазна́чная |
мнагазна́чнае |
мнагазна́чныя |
| Р. |
мнагазна́чнага |
мнагазна́чнай мнагазна́чнае |
мнагазна́чнага |
мнагазна́чных |
| Д. |
мнагазна́чнаму |
мнагазна́чнай |
мнагазна́чнаму |
мнагазна́чным |
| В. |
мнагазна́чны (неадуш.) мнагазна́чнага (адуш.) |
мнагазна́чную |
мнагазна́чнае |
мнагазна́чныя (неадуш.) мнагазна́чных (адуш.) |
| Т. |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнай мнагазна́чнаю |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнымі |
| М. |
мнагазна́чным |
мнагазна́чнай |
мнагазна́чным |
мнагазна́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мнагазо́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мнагазо́рны |
мнагазо́рная |
мнагазо́рнае |
мнагазо́рныя |
| Р. |
мнагазо́рнага |
мнагазо́рнай мнагазо́рнае |
мнагазо́рнага |
мнагазо́рных |
| Д. |
мнагазо́рнаму |
мнагазо́рнай |
мнагазо́рнаму |
мнагазо́рным |
| В. |
мнагазо́рны (неадуш.) мнагазо́рнага (адуш.) |
мнагазо́рную |
мнагазо́рнае |
мнагазо́рныя (неадуш.) мнагазо́рных (адуш.) |
| Т. |
мнагазо́рным |
мнагазо́рнай мнагазо́рнаю |
мнагазо́рным |
мнагазо́рнымі |
| М. |
мнагазо́рным |
мнагазо́рнай |
мнагазо́рным |
мнагазо́рных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
мнагазу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мнагазу́б |
мнагазу́бы |
| Р. |
мнагазу́ба |
мнагазу́баў |
| Д. |
мнагазу́бу |
мнагазу́бам |
| В. |
мнагазу́ба |
мнагазу́баў |
| Т. |
мнагазу́бам |
мнагазу́бамі |
| М. |
мнагазу́бе |
мнагазу́бах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.