мнагазу́б
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| мнагазу́б | мнагазу́бы | |
| мнагазу́ба | мнагазу́баў | |
| мнагазу́бу | мнагазу́бам | |
| мнагазу́ба | мнагазу́баў | |
| мнагазу́бам | мнагазу́бамі | |
| мнагазу́бе | мнагазу́бах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)