квінтыльё́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квінтыльё́н |
квінтыльё́ны |
| Р. |
квінтыльё́на |
квінтыльё́наў |
| Д. |
квінтыльё́ну |
квінтыльё́нам |
| В. |
квінтыльё́н |
квінтыльё́ны |
| Т. |
квінтыльё́нам |
квінтыльё́намі |
| М. |
квінтыльё́не |
квінтыльё́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
квінтэсэ́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
квінтэсэ́нцыя |
| Р. |
квінтэсэ́нцыі |
| Д. |
квінтэсэ́нцыі |
| В. |
квінтэсэ́нцыю |
| Т. |
квінтэсэ́нцыяй квінтэсэ́нцыяю |
| М. |
квінтэсэ́нцыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
квінтэ́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квінтэ́т |
квінтэ́ты |
| Р. |
квінтэ́та |
квінтэ́таў |
| Д. |
квінтэ́ту |
квінтэ́там |
| В. |
квінтэ́т |
квінтэ́ты |
| Т. |
квінтэ́там |
квінтэ́тамі |
| М. |
квінтэ́це |
квінтэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
квінтэ́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
квінтэ́тны |
квінтэ́тная |
квінтэ́тнае |
квінтэ́тныя |
| Р. |
квінтэ́тнага |
квінтэ́тнай квінтэ́тнае |
квінтэ́тнага |
квінтэ́тных |
| Д. |
квінтэ́тнаму |
квінтэ́тнай |
квінтэ́тнаму |
квінтэ́тным |
| В. |
квінтэ́тны (неадуш.) квінтэ́тнага (адуш.) |
квінтэ́тную |
квінтэ́тнае |
квінтэ́тныя (неадуш.) квінтэ́тных (адуш.) |
| Т. |
квінтэ́тным |
квінтэ́тнай квінтэ́тнаю |
квінтэ́тным |
квінтэ́тнымі |
| М. |
квінтэ́тным |
квінтэ́тнай |
квінтэ́тным |
квінтэ́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
квіпракво́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
| Р. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
| Д. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
| В. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
| Т. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
| М. |
квіпракво́ |
квіпракво́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
квіры́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
квіры́т |
квіры́ты |
| Р. |
квіры́та |
квіры́таў |
| Д. |
квіры́ту |
квіры́там |
| В. |
квіры́та |
квіры́таў |
| Т. |
квіры́там |
квіры́тамі |
| М. |
квіры́це |
квіры́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
кві́слінг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кві́слінг |
кві́слінгі |
| Р. |
кві́слінга |
кві́слінгаў |
| Д. |
кві́слінгу |
кві́слінгам |
| В. |
кві́слінга |
кві́слінгаў |
| Т. |
кві́слінгам |
кві́слінгамі |
| М. |
кві́слінгу |
кві́слінгах |
Крыніцы:
piskunou2012.
квісці́
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
квіту́ |
квіцё́м |
| 2-я ас. |
квіце́ш |
квіцяце́ |
| 3-я ас. |
квіце́ |
квіту́ць |
| Прошлы час |
| м. |
кві́ў |
квілі́ |
| ж. |
квіла́ |
| н. |
квіло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
квіці́ |
квіці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
квітучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.