заратава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зарату́ю |
зарату́ем |
| 2-я ас. |
зарату́еш |
зарату́еце |
| 3-я ас. |
зарату́е |
зарату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заратава́ў |
заратава́лі |
| ж. |
заратава́ла |
| н. |
заратава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зарату́й |
зарату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заратава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Зарату́стра
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зарату́стра |
| Р. |
Зарату́стры |
| Д. |
Зарату́стру |
| В. |
Зарату́стру |
| Т. |
Зарату́страм |
| М. |
Зарату́стру |
Крыніцы:
piskunou2012.
зараўнава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зараўнава́ны |
зараўнава́ная |
зараўнава́нае |
зараўнава́ныя |
| Р. |
зараўнава́нага |
зараўнава́най зараўнава́нае |
зараўнава́нага |
зараўнава́ных |
| Д. |
зараўнава́наму |
зараўнава́най |
зараўнава́наму |
зараўнава́ным |
| В. |
зараўнава́ны (неадуш.) зараўнава́нага (адуш.) |
зараўнава́ную |
зараўнава́нае |
зараўнава́ныя (неадуш.) зараўнава́ных (адуш.) |
| Т. |
зараўнава́ным |
зараўнава́най зараўнава́наю |
зараўнава́ным |
зараўнава́нымі |
| М. |
зараўнава́ным |
зараўнава́най |
зараўнава́ным |
зараўнава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зараўнава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зараўнава́ны |
зараўнава́ная |
зараўнава́нае |
зараўнава́ныя |
| Р. |
зараўнава́нага |
зараўнава́най зараўнава́нае |
зараўнава́нага |
зараўнава́ных |
| Д. |
зараўнава́наму |
зараўнава́най |
зараўнава́наму |
зараўнава́ным |
| В. |
зараўнава́ны (неадуш.) зараўнава́нага (адуш.) |
зараўнава́ную |
зараўнава́нае |
зараўнава́ныя (неадуш.) зараўнава́ных (адуш.) |
| Т. |
зараўнава́ным |
зараўнава́най зараўнава́наю |
зараўнава́ным |
зараўнава́нымі |
| М. |
зараўнава́ным |
зараўнава́най |
зараўнава́ным |
зараўнава́ных |
Кароткая форма: зараўнава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зараўнава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зараўну́ецца |
зараўну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
зараўнава́ўся |
зараўнава́ліся |
| ж. |
зараўнава́лася |
| н. |
зараўнава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зараўнава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зараўну́ю |
зараўну́ем |
| 2-я ас. |
зараўну́еш |
зараўну́еце |
| 3-я ас. |
зараўну́е |
зараўну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зараўнава́ў |
зараўнава́лі |
| ж. |
зараўнава́ла |
| н. |
зараўнава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зараўну́й |
зараўну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зараўнава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зараўно́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зараўно́ўванне |
| Р. |
зараўно́ўвання |
| Д. |
зараўно́ўванню |
| В. |
зараўно́ўванне |
| Т. |
зараўно́ўваннем |
| М. |
зараўно́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зараўно́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
зараўно́ўваецца |
зараўно́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зараўно́ўваўся |
зараўно́ўваліся |
| ж. |
зараўно́ўвалася |
| н. |
зараўно́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зараўно́ўваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зараўно́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зараўно́ўваю |
зараўно́ўваем |
| 2-я ас. |
зараўно́ўваеш |
зараўно́ўваеце |
| 3-я ас. |
зараўно́ўвае |
зараўно́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зараўно́ўваў |
зараўно́ўвалі |
| ж. |
зараўно́ўвала |
| н. |
зараўно́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зараўно́ўвай |
зараўно́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зараўно́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зараўня́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зараўня́льнік |
зараўня́льнікі |
| Р. |
зараўня́льніка |
зараўня́льнікаў |
| Д. |
зараўня́льніку |
зараўня́льнікам |
| В. |
зараўня́льнік |
зараўня́льнікі |
| Т. |
зараўня́льнікам |
зараўня́льнікамі |
| М. |
зараўня́льніку |
зараўня́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.